Γιατί το AgNO3 χρησιμοποιείται ως παράγοντας κατακρημνίσεως για τον προσδιορισμό του χλωριούχου;

Εδώ είναι γιατί agno 3 Επιλέγεται:

* Απεριοπή του AGCL: Η σταθερά προϊόντος διαλυτότητας (k sp ) του AGCL είναι πολύ χαμηλό, που σημαίνει ότι είναι πρακτικά αδιάλυτο στο νερό. Αυτό εξασφαλίζει ότι σχεδόν όλα τα ιόντα χλωριούχου θα αντιδράσουν με ιόντα αργύρου για να σχηματίσουν το ίζημα, επιτρέποντας τον ακριβή προσδιορισμό.

* Διακεκριμένο ίζημα: Το λευκό, στερεό ίζημα AgCl είναι εύκολα ορατό και μπορεί εύκολα να διαχωριστεί από το διάλυμα. Αυτό καθιστά δυνατό να παρατηρηθεί η αντίδραση και να καθορίζεται οπτικά το τελικό σημείο της τιτλοδότησης.

* Ειδική αντίδραση: Το νιτρικό άργυρο αντιδρά ειδικά με ιόντα χλωριούχου. Δεν αντιδρά με άλλα κοινά ανιόντα, τα οποία εμποδίζουν την παρεμβολή και διασφαλίζει ότι η μέτρηση αντικατοπτρίζει μόνο την περιεκτικότητα σε χλωριούχο.

Η εμπλεκόμενη αντίδραση είναι:

agno 3 (aq) + cl - (aq) → agcl (s) + no 3 - (aq)

Αυτή η αντίδραση χρησιμοποιείται σε διάφορες μεθόδους για τον προσδιορισμό του χλωριούχου, όπως:

* Βαρβμετρική ανάλυση: Το ίζημα φιλτράρεται, πλύνεται, ξηραίνεται και ζυγίζεται για να προσδιορίσει τη μάζα του παρόντος χλωριούχου.

* τιτλοδότηση: Ένας γνωστός όγκος agno 3 Το διάλυμα προστίθεται στο δείγμα που περιέχει ιόντα χλωριούχου έως ότου κατακρημνιστούν όλα τα ιόντα χλωριούχου. Ο όγκος του agno 3 Το χρησιμοποιούμενο υποδεικνύει την ποσότητα του παρόντος χλωριούχου.

Συμπερασματικά, agno ₃ είναι ένας αποτελεσματικός παράγοντας κατακρημνίσεως για τον προσδιορισμό του χλωριούχου λόγω του σχηματισμού ενός εξαιρετικά αδιάλυτου, οπτικά διακριτικού ίζημα (AGCL) και της ειδικής αντίδρασής του με ιόντα χλωριούχου.