Όταν ένα μοριακό στερεό αναμειγνύεται με νερό, οι ομοιοπολικοί δεσμοί μέσα στα μόρια σπάσουν;

Όχι, οι ομοιοπολικοί δεσμοί μέσα στα μόρια ενός μοριακού στερεού γενικά κάνουν όχι Σπάστε όταν το στερεό αναμιγνύεται με νερό.

Εδώ είναι γιατί:

* Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι ισχυροί: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί σχηματίζονται από την κατανομή ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων. Αυτοί οι δεσμοί είναι πολύ ισχυροί και απαιτούν σημαντική ποσότητα ενέργειας για να σπάσει.

* Ο ρόλος του νερού: Το νερό είναι ένας πολικός διαλύτης, που σημαίνει ότι έχει θετικό και αρνητικό τέλος. Όταν ένα μοριακό στερεό διαλύεται στο νερό, τα μόρια του νερού αλληλεπιδρούν με τα μεμονωμένα μόρια του στερεού μέσω διαμοριακές δυνάμεις , όπως η σύνδεση υδρογόνου ή οι διπολικές αλληλεπιδράσεις.

* Διάλυση εναντίον δεσμών: Η διάλυση περιλαμβάνει τον διαχωρισμό των μορίων μεταξύ τους, αλλά όχι το σπάσιμο των ομοιοπολικών δεσμών μέσα σε αυτά τα μόρια.

Παράδειγμα:

Σκεφτείτε τη διάλυση της ζάχαρης στο νερό. Τα μόρια ζάχαρης συγκρατούνται από ομοιοπολικούς δεσμούς. Όταν η ζάχαρη διαλύεται, τα μόρια νερού περιβάλλουν τα μόρια της ζάχαρης και σπάζουν τις ενδομοριακές δυνάμεις (όπως οι δεσμοί υδρογόνου) που συγκρατούν τα μόρια της ζάχαρης μαζί στη στερεά κατάσταση. Ωστόσο, οι ομοιοπολικοί δεσμοί εντός των μορίων ζάχαρης παραμένουν άθικτοι.

Εξαιρέσεις:

Υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις σε αυτόν τον γενικό κανόνα:

* υδρόλυση: Σε ορισμένες περιπτώσεις, το νερό μπορεί να συμμετέχει σε χημικές αντιδράσεις που σπάνε ομοιοπολικούς δεσμούς. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται υδρόλυση.

* Πολύ αντιδραστικά μόρια: Ορισμένα μοριακά στερεά μπορεί να περιέχουν πολύ αντιδραστικές ομάδες που μπορούν να υποβληθούν σε αντιδράσεις με νερό, ενδεχομένως να σπάσουν ομοιοπολικούς δεσμούς.

Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, όταν ένα μοριακό στερεό αναμιγνύεται με νερό, οι ομοιοπολικοί δεσμοί εντός των μορίων παραμένουν άθικτοι.