Ποιο μέρος των ατομικών θεωρίας Daltons είναι γνωστό ότι είναι λανθασμένο;
1. Τα άτομα είναι αδιαίρετα και άφθαρτα.
* Εσφαλμένη: Γνωρίζουμε τώρα ότι τα άτομα μπορούν να χωριστούν σε υποατομικά σωματίδια όπως πρωτόνια, νετρόνια και ηλεκτρόνια. Επιπλέον, οι πυρηνικές αντιδράσεις (όπως η σχάση και η σύντηξη) καταδεικνύουν ότι τα άτομα μπορούν να χωριστούν και να αναδιατυπωθούν.
2. Όλα τα άτομα ενός δεδομένου στοιχείου είναι πανομοιότυπα στη μάζα και τις ιδιότητες.
* Εσφαλμένη: Ενώ τα άτομα του ίδιου στοιχείου έχουν τον ίδιο αριθμό πρωτονίων (ορίζοντας τον ατομικό αριθμό τους), μπορούν να έχουν διαφορετικούς αριθμούς νετρονίων. Αυτές οι παραλλαγές δημιουργούν ισότοπα, τα οποία είναι άτομα του ίδιου στοιχείου με διαφορετικές μάζες. Για παράδειγμα, ο άνθρακας-12 και ο άνθρακας-14 είναι και τα δύο ισότοπα άνθρακα, αλλά έχουν διαφορετικό αριθμό νετρονίων.
3. Τα άτομα διαφορετικών στοιχείων συνδυάζονται σε απλές αναλογίες ολόκληρου αριθμού για να σχηματίσουν ενώσεις.
* Κυρίως σωστό: Αυτό ισχύει για πολλές απλές ενώσεις, αλλά υπάρχουν εξαιρέσεις. Ορισμένες ενώσεις, όπως ορισμένα πολυμερή, έχουν μεταβλητές αναλογίες στοιχείων. Επίσης, πολλές ενώσεις υπάρχουν ως πολύπλοκες δομές με μη ακέραιες αναλογίες, όπως οι ένδυση (π.χ. πεντραϋδρίτη θειικού χαλκού - Cuso₄ · 5H₂O).
Τι είναι ακόμα σωστό για τη θεωρία του Dalton;
* Το Ίδρυμα: Η θεωρία του Dalton παρείχε ένα πρωτοποριακό πλαίσιο για την κατανόηση της ύλης. Πρότεινε ότι τα άτομα είναι τα θεμελιώδη δομικά στοιχεία όλων και ότι συνδυάζονται με συγκεκριμένους τρόπους για να σχηματίσουν ενώσεις.
* Ο νόμος των πολλαπλών αναλογιών: Αυτός ο νόμος, τον οποίο ο Dalton προέρχεται από τη θεωρία του, δηλώνει ότι όταν δύο στοιχεία συνδυάζονται για να σχηματίσουν περισσότερες από μία ένωσης, οι μάζες ενός στοιχείου που συνδυάζονται με μια σταθερή μάζα του άλλου στοιχείου βρίσκονται σε αναλογίες μικρών ολόκληρων αριθμών. Αυτός ο νόμος εξακολουθεί να είναι θεμελιώδης για την κατανόηση των χημικών αντιδράσεων.
Συνοπτικά:
Η ατομική θεωρία του Dalton ήταν ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα για την εποχή του, θέτοντας τις βάσεις για τη σύγχρονη χημεία. Ωστόσο, όπως και κάθε επιστημονική θεωρία, εξελίχθηκε ως περαιτέρω ανακαλύψεις. Έχουμε τώρα μια πολύ πιο εξελιγμένη κατανόηση του ατόμου και της συμπεριφοράς του.
