Πώς προσδιορίζετε τη συγκέντρωση ενός οξέος με τιτλοδότηση;

Προσδιορισμός της συγκέντρωσης ενός οξέος με τιτλοδότηση:

Η τιτλοδότηση είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης ενός διαλύματος (αναλύτη) αντιδρώντας την με μια λύση γνωστής συγκέντρωσης (το τιτλοδότηση). Δείτε πώς μπορείτε να προσδιορίσετε τη συγκέντρωση ενός οξέος χρησιμοποιώντας τιτλοδότηση:

1. Υλικά:

* Αναλυτής (οξύ): Η λύση άγνωστης συγκέντρωσης.

* Τίτλος (βάση): Ένα διάλυμα γνωστής συγκέντρωσης, συνήθως μια ισχυρή βάση όπως το ΝαΟΗ ή το ΚΟΗ.

* Burette: Ένας βαθμολογημένος σωλήνας που χρησιμοποιείται για την παραγωγή του τιτλοδοτούμενου με ακρίβεια.

* Erlenmeyer Flask: Μια κωνική φιάλη για να συγκρατήσει τη λύση αναλύτη.

* Pipette: Για να μετρήσετε έναν συγκεκριμένο όγκο του αναλύτη.

* Δείκτης: Μια ουσία που αλλάζει το χρώμα σε ένα συγκεκριμένο pH, σηματοδοτώντας το τελικό σημείο της τιτλοδότησης.

* ποτήρι: Για να κρατήσετε τη λύση τιτλοδότησης.

* Rodring Rod: Για να αναμίξετε το διάλυμα.

2. Διαδικασία:

* Προετοιμάστε τη λύση: Pipette Ένας γνωστός όγκος του αναλυόμενου οξέος στη φιάλη Erlenmeyer.

* Προσθήκη ένδειξης: Προσθέστε μερικές σταγόνες κατάλληλου δείκτη στο διάλυμα οξέος. Ο δείκτης θα αλλάξει το χρώμα στο σημείο ισοδυναμίας (όταν το οξύ και η βάση έχουν εξουδετερωθεί πλήρως).

* Συμπληρώστε το burette: Συμπληρώστε την προθεσμία με τη λύση βάσης μετρώντας, βεβαιώνοντας ότι δεν υπάρχουν φυσαλίδες αέρα στην άκρη του προβάτου.

* τιτλοποίηση: Προσθέστε σιγά -σιγά το διάλυμα βάσης τιτλοφορίας στο διάλυμα οξέος, στροβιλίζοντας συνεχώς τη φιάλη. Παρατηρήστε την αλλαγή χρώματος.

* Τελικό σημείο: Σταματήστε να προσθέτετε το τιτλοδότηση όταν ο δείκτης αλλάζει μόνιμα το χρώμα. Αυτό υποδεικνύει το σημείο ισοδυναμίας, όπου το οξύ και η βάση εξουδετερώνονται πλήρως.

* Εγγραφή δεδομένων: Σημειώστε τις αρχικές και τελικές αναγνώσεις Burette για να προσδιορίσετε τον όγκο του τιτλοδοτούμενου χρησιμοποιούμενου.

3. Υπολογισμοί:

* moles του titrant: Υπολογίστε τις γραμμομορείς του τιτλοδοτούμενου που χρησιμοποιείται με τον πολλαπλασιασμό του όγκου του τιτλοδοτούμενου που χρησιμοποιείται (σε ​​λίτρα) με τη γραμμομοριακή διαλύτη του τιτλοδοτούμενου διαλύματος.

* moles του αναλύτη: Οι γραμμομορείς του τιτλοδοτούμενου χρησιμοποιούμενοι είναι ίσοι με τις γραμμομορείς του αναλυτικού οξέος στο σημείο ισοδυναμίας.

* Συγκέντρωση αναλύτη: Υπολογίστε τη συγκέντρωση του αναλυόμενου οξέος διαιρώντας τις γραμμομορείς του αναλύτη με τον όγκο του διαλύματος αναλύτη (σε λίτρα).

4. Εξίσωση:

Η ακόλουθη εξίσωση συνοψίζει τον υπολογισμό:

`` `

MOLARITY (Analyte) * Όγκος (αναλύτης) =Μοριακή (Τίτλος) * Όγκος (Τίτλος)

`` `

5. Επιλέγοντας τη σωστή ένδειξη:

* Ο δείκτης πρέπει να αλλάζει χρώμα κοντά στο pH του σημείου ισοδυναμίας.

* Για μια ισχυρή όξινη βάση βάσης, το σημείο ισοδυναμίας θα είναι κοντά στο ρΗ 7. Η φαινολοφθαλεΐνη είναι ένας συνήθως χρησιμοποιούμενος δείκτης για αυτόν τον τύπο τιτλοδότησης.

* Για μια ασθενής όξινητρακική τιτλοδότηση, το σημείο ισοδυναμίας θα είναι πάνω από το ρΗ 7. Η φαινολοφθαλεΐνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για αυτό το είδος τιτλοδότησης, αλλά το πορτοκαλί μεθυλεστέρα μπορεί να είναι πιο κατάλληλο.

6. Παράδειγμα:

Ας υποθέσουμε ότι τιτλοποιήσαμε 25,00 mL διάλυμα άγνωστου υδροχλωρικού οξέος (HCl) με διάλυμα NaOH 0,100 Μ. Το τελικό σημείο επιτεύχθηκε μετά την προσθήκη 20,00 mL NaOH.

* moles του NaOH: 0,100 mol/L * 0,0200 L =0,00200 mol

* moles hcl: 0,00200 mol (δεδομένου ότι η αντίδραση είναι 1:1)

* Συγκέντρωση HCl: 0.00200 mol / 0.02500 L = 0.0800 m

Επομένως, η συγκέντρωση του διαλύματος υδροχλωρικού οξέος είναι 0,0800 Μ.

Σημείωση: Η τιτλοδότηση είναι μια ακριβής τεχνική που απαιτεί προσεκτική εκτέλεση και ακριβείς μετρήσεις. Πάντα να ακολουθείτε τις κατάλληλες διαδικασίες ασφαλείας στο εργαστήριο.