Ποιες είναι οι χημικές δοκιμές για τη διάκριση μεταξύ βενζαλδεΰδης και βενζοϊκού οξέος;
1. Δοκιμή διττανθρακικού νατρίου:
* βενζαλδεΰδη: Χωρίς αντίδραση. Δεν είναι όξινο.
* Βενζοϊκό οξύ: Αντιδρά με διττανθρακικό νάτριο για την παραγωγή αερίου διοξειδίου του άνθρακα, το οποίο προκαλεί αναβρασμό (φυσαλίδες).
αντίδραση:
`` `
C6H5COOH (βενζοϊκό οξύ) + NAHCO3 (διττανθρακικό νάτριο) → C6H5COONA (βενζοϊκό νάτριο) + H2O + CO2 (αέριο)
`` `
2. Δοκιμή Tollens (δοκιμή ασημένιου καθρέφτη):
* βενζαλδεΰδη: Αντιδρά με το αντιδραστήριο Tollens (αμμωνιακό νιτρικό ασήμι) για να σχηματίσει έναν ασημένιο καθρέφτη στο εσωτερικό του δοκιμαστικού σωλήνα. Αυτό οφείλεται στη μείωση των ιόντων αργύρου σε μεταλλικό ασήμι.
* Βενζοϊκό οξύ: Χωρίς αντίδραση. Το βενζοϊκό οξύ δεν έχει την απαραίτητη λειτουργική ομάδα αλδεΰδης για να αντιδράσει με το αντιδραστήριο του Tollens.
αντίδραση:
`` `
RCHO (αλδεΰδη) + 2 [Ag (NH3) 2] + + 3ΟΗ- → RCOO- + 2AG + 4NH3 + 2H2O
`` `
3. Δοκιμή Fehling:
* βενζαλδεΰδη: Αντιδρά με το διάλυμα Fehling (ένα μίγμα θειικού χαλκού, υδροξειδίου του νατρίου και τρυγίου νατρίου καλίου) για να σχηματίσει ένα κόκκινο ίζημα του οξειδίου του χαλκού (Cu2O).
* Βενζοϊκό οξύ: Χωρίς αντίδραση.
αντίδραση:
`` `
RCHO (αλδεΰδη) + 2CU2 + + 5OH- → RCOO- + CU2O (ίζημα από τούβλο) + 3H2O
`` `
Σημαντικές σημειώσεις:
* Ασφάλεια: Αυτές οι δοκιμές πρέπει να εκτελούνται σε κουκούλα καπνού και με κατάλληλες προφυλάξεις ασφαλείας.
* Άλλες δοκιμές: Μπορείτε επίσης να διακρίνετε μεταξύ αυτών των ενώσεων χρησιμοποιώντας τα σημεία τήξης τους (το βενζοϊκό οξύ έχει υψηλότερο σημείο τήξης) ή με τη διαλυτότητα τους στο νερό (το βενζοϊκό οξύ είναι λιγότερο διαλυτό στο νερό από την βενζαλδεΰδη).
Ενημερώστε με αν έχετε άλλες ερωτήσεις.
