Η ενέργεια που παράγεται από την ΑΤΡ δημιουργείται σπάσιμο χημικών δεσμών.

Αυτή η δήλωση είναι εν μέρει σωστή , αλλά είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τις λεπτομέρειες:

* Η ATP αποθηκεύει ενέργεια στους χημικούς δεσμούς της: Το ATP (τριφωσφορική αδενοσίνη) είναι σαν μια μικρή μπαταρία. Αποθηκεύει ενέργεια εντός των δεσμών μεταξύ των φωσφορικών ομάδων. Αυτοί οι δεσμοί είναι δεσμοί υψηλής ενέργειας.

* Η ενέργεια απελευθερώνεται όταν σπάνε τα ομόλογα: Όταν απομακρύνεται μια ομάδα φωσφορικών αλάτων από ΑΤΡ (σχηματίζοντας διφωσφορική αδενοσίνη), απελευθερώνεται σημαντική ποσότητα ενέργειας. Αυτή η ενέργεια μπορεί στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί από τα κύτταρα για να τροφοδοτήσει διάφορες διεργασίες όπως η συστολή των μυών, η σύνθεση πρωτεϊνών ή η ενεργή μεταφορά.

Επομένως, ενώ είναι αλήθεια ότι η ενέργεια απελευθερώνεται με το σπάσιμο των ομολόγων στο ATP, είναι πιο ακριβές να πούμε ότι η ATP αποθηκεύει ενέργεια σε αυτούς τους δεσμούς.

Σκεφτείτε το έτσι:Δεν παίρνετε ενέργεια σπάζοντας τους δεσμούς ενός ξύλινου ραβδιού. Η ενέργεια αποθηκεύτηκε μέσα στη δομή του ραβδιού και όταν την σπάσετε, απελευθερώνετε αυτή την αποθηκευμένη ενέργεια (με τη μορφή θερμότητας και ήχου). Το ATP λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο.