Γιατί ένα κορεσμένο διάλυμα διαλύει πιο συμπαγές εάν αναδεύεται;

Είναι μια συνηθισμένη εσφαλμένη αντίληψη ότι η ανάδευση ενός κορεσμένου διαλύματος θα προκαλέσει τη διάλυση του πιο σταθερού. Η ανάδευση ενός κορεσμένου διαλύματος δεν το κάνει να διαλύεται πιο συμπαγής.

Εδώ είναι γιατί:

* Τα κορεσμένα διαλύματα βρίσκονται σε ισορροπία: Σε ένα κορεσμένο διάλυμα, ο ρυθμός διάλυσης του στερεού είναι ίσος με τον ρυθμό κρυστάλλωσης (στερεό που βγαίνει από το διάλυμα). Το διάλυμα διατηρεί τη μέγιστη ποσότητα διαλυμένου ουσία που μπορεί σε αυτή τη θερμοκρασία.

* Η ανάδευση αυξάνει μόνο τον ρυθμό διάλυσης και κρυστάλλωσης: Η ανάδευση βοηθά να φέρει φρέσκο ​​διαλύτη σε επαφή με το αδιάλυτο στερεό, αυξάνοντας τον ρυθμό με τον οποίο διαλύεται το στερεό. Ωστόσο, αυξάνει επίσης τον ρυθμό με τον οποίο έρχεται σε επαφή η διαλυμένη διαλυμένη ουσία με το αδιάλυτο στερεό, οδηγώντας σε ταχύτερη κρυστάλλωση.

* Καμία καθαρή αλλαγή στη διαλυμένη διαλυμένη ουσία: Ο αυξημένος ρυθμός διάλυσης εξισορροπείται από τον αυξημένο ρυθμό κρυστάλλωσης, με αποτέλεσμα την καθαρή μεταβολή της ποσότητας διαλυμένης διαλελυμένης ουσίας.

Συνοπτικά: Η ανάδευση ενός κορεσμένου διαλύματος μπορεί να φαίνεται να διαλύεται πιο σταθερή επειδή η διαδικασία διάλυσης είναι επιτυχημένη. Ωστόσο, ο ρυθμός κρυστάλλωσης αυξάνεται επίσης, οδηγώντας σε καμία συνολική μεταβολή της ποσότητας διαλυμένης διαλελυμένης ουσίας. Το διάλυμα παραμένει κορεσμένο.

Σημείωση: Εάν επρόκειτο να προσθέσετε πιο στερεά σε ένα κορεσμένο διάλυμα, θα καθόταν απλά στο κάτω μέρος, καθώς η λύση βρίσκεται ήδη στη μέγιστη χωρητικότητα του.