Τι προκαλεί τη διαμόρφωση χημικών δεσμών μεταξύ των ατόμων;
1. Η φύση των ατόμων:
* Τα άτομα αποτελούνται από έναν θετικά φορτισμένο πυρήνα (που περιέχει πρωτόνια και νετρόνια) που περιβάλλεται από αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια.
* Τα ηλεκτρόνια καταλαμβάνουν συγκεκριμένα επίπεδα ενέργειας που ονομάζονται τροχιακά, τα οποία είναι περιοχές του χώρου όπου η πιθανότητα εύρεσης ηλεκτρονίου είναι υψηλή.
* Τα εξώτατα ηλεκτρόνια, γνωστά ως ηλεκτρόνια σθένους, διαδραματίζουν τον σημαντικότερο ρόλο στη χημική σύνδεση.
2. Η μονάδα για σταθερότητα:
* Τα άτομα τείνουν να είναι πιο σταθερά όταν έχουν ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος ηλεκτρονίων. Αυτό είναι γνωστό ως κανόνας οκτάδων (για τα περισσότερα στοιχεία) ή ο κανόνας του ντουέτου (για υδρογόνο και ήλιο).
* Για να επιτευχθεί σταθερότητα, τα άτομα είτε θα κερδίσουν, θα χάσουν είτε θα μοιραστούν ηλεκτρόνια. Αυτό είναι όπου έρχονται χημικοί δεσμοί.
3. Τύποι χημικών δεσμών:
* Ιονικά ομόλογα:
* Εμφανίζονται μεταξύ των μετάλλων (τα οποία τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια) και μη μέταλλα (τα οποία τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια).
* Ένα άτομο μεταφέρει ηλεκτρόνια σε ένα άλλο, δημιουργώντας αντίθετα φορτισμένα ιόντα (κατιόντα και ανιόντα).
* Η ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ αυτών των ιόντων συγκρατεί την ένωση μαζί.
* ομοιοπολικοί δεσμοί:
* Εμφανίζεται μεταξύ των μη μεταλικών.
* Τα άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια για να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων.
* Τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια προσελκύονται από τους πυρήνες και των δύο ατόμων, δημιουργώντας έναν ισχυρό δεσμό.
* Μεταλλικοί δεσμοί:
* Εμφανίζεται μεταξύ των ατόμων μετάλλων.
* Τα ηλεκτρόνια σθένους είναι απομακρυσμένα και ελεύθερα να κινούνται σε όλο το μεταλλικό πλέγμα.
* Αυτή η "θάλασσα" των ηλεκτρονίων δημιουργεί ισχυρά αξιοθέατα μεταξύ των μεταλλικών ατόμων.
Συνοπτικά:
Οι χημικοί δεσμοί σχηματίζονται επειδή τα άτομα επιδιώκουν να επιτύχουν μια πιο σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων. Αυτή η σταθερότητα επιτυγχάνεται μέσω ηλεκτροστατικών αξιοθέατων μεταξύ αντίθετα φορτισμένων σωματιδίων, τα οποία είναι το αποτέλεσμα είτε της απόκρισης, της απώλειας ή της κοινής χρήσης ηλεκτρονίων.
