Τι είναι η οξείδωση του Fe (OH2);
1. Σίδερο (II) ιόν συντονισμένα με μόρια νερού: Αυτό θα γράφεται ως [Fe (h₂o) ₆] ²⁺ . Σε αυτή την περίπτωση, η οξείδωση αναφέρεται στην απώλεια ηλεκτρονίων από το ιόν σιδήρου, οδηγώντας σε αλλαγή στην κατάσταση οξείδωσης.
Δείτε πώς θα μπορούσε να συμβεί η οξείδωση:
* αντίδραση με οξυγόνο: Παρουσία οξυγόνου, το ιόν σιδήρου (II) ([Fe (H₂O) ₆] ² ⁺) μπορεί να οξειδωθεί σε ιόν σιδήρου (III) ([Fe (H₂O) ₆] ³⁺). Αυτή είναι μια κοινή διαδικασία σε υδατικά διαλύματα, ειδικά παρουσία αέρα.
* Αντίδραση με οξειδωτικά παράγοντες: Άλλοι οξειδωτικοί παράγοντες, όπως το χλώριο, το βρώμιο ή το υπεροξείδιο του υδρογόνου, μπορούν επίσης να οξειδώσουν το σίδηρο (II) σε σίδηρο (III).
Παράδειγμα αντίδρασης:
4 [Fe (h₂o) ₆] ⁺ + o₂ + 4h⁺ → 4 [Fe (h₂o) ₆] ³⁺ + 2H₂o
2. Υδροξείδιο του σιδήρου, Fe (OH) ₂: Αυτή η ένωση είναι συνήθως γραμμένη ως Fe (OH) ₂. Η οξείδωση του υδροξειδίου του σιδήρου (II) θα είχε ως αποτέλεσμα το σχηματισμό υδροξειδίου του σιδήρου (III), Fe (OH) ₃. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω αντιδράσεων με οξυγόνο ή άλλους οξειδωτικούς παράγοντες.
Παράδειγμα αντίδρασης:
4FE (OH) ₂ + O₂ + 2H₂O → 4FE (OH) ₃
Συνοπτικά:
* Η οξείδωση του Fe (OH2) (υποθέτοντας [Fe (H₂O) ₆] ²⁺) περιλαμβάνει την απώλεια ηλεκτρονίων από το ιόν σιδήρου, αυξάνοντας την κατάσταση οξείδωσης από +2 σε +3.
* Η οξείδωση του Fe (OH) ₂ περιλαμβάνει τη μετατροπή του υδροξειδίου του σιδήρου (II) σε υδροξείδιο του σιδήρου (III).
Είναι σημαντικό να είμαστε συγκεκριμένοι σχετικά με την προβλεπόμενη έννοια του "Fe (OH2)" για να εξασφαλιστεί μια σαφής κατανόηση της διαδικασίας οξείδωσης.
