Μια λύση περιέχει πενήντα πέντε γραμμάρια διαλυμένης ουσίας x διαλυμένο σε 100 χιλιοστόλιτρα νερό Τι μπορείτε να προσδιορίσετε για τη λύση;
Τι μπορούμε να προσδιορίσουμε:
* Συγκέντρωση: Γνωρίζουμε τη μάζα της διαλυμένης ουσίας (55 γραμμάρια) και τον όγκο του διαλύτη (100 mL). Αυτό μας επιτρέπει να υπολογίσουμε τη συγκέντρωση του διαλύματος:
* συγκέντρωση μάζας/όγκου: 55 g / 100 mL =0,55 g / mL
* Πιθανώς κορεσμένο/ακόρεστο: Χωρίς να γνωρίζουμε τη διαλυτότητα της διαλυμένης ουσίας Χ στο νερό, δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα εάν η λύση είναι κορεσμένη (διατηρεί τη μέγιστη ποσότητα διαλυμένης ουσίας σε αυτή τη θερμοκρασία) ή ακόρεστη (μπορεί να διαλύσει περισσότερη διαλυμένη ουσία).
* Ενδεχομένως υπερκορεσμένη: Εάν η λύση ήταν προσεκτικά προετοιμασμένη και ψύξη, θα μπορούσε να υπερκορεθεί. Αυτό σημαίνει ότι διατηρεί πιο διαλυμένη ουσία από ό, τι κανονικά θα μπορούσε σε αυτή τη θερμοκρασία. Οι υπερκορεσμένες λύσεις είναι ασταθείς.
Τι δεν μπορούμε να καθορίσουμε χωρίς περισσότερες πληροφορίες:
* Διαλυτότητα: Δεν γνωρίζουμε πόση διαλυτή ουσία μπορεί να διαλύσει σε 100 ml νερού σε δεδομένη θερμοκρασία.
* Μοριακή: Για να υπολογίσουμε τη μοριακή (γραμμομορείς διαλυμένης ουσίας ανά λίτρο διαλύματος), θα χρειαζόμασταν το μοριακό βάρος της διαλυμένης ουσίας x.
* Τύπος λύσης: Δεν γνωρίζουμε αν η λύση είναι ένα υδατικό διάλυμα (νερό ως διαλύτης) ή εάν χρησιμοποιείται άλλος διαλύτης.
* Φυσικές ιδιότητες: Δεν έχουμε πληροφορίες σχετικά με την εμφάνιση (χρώμα, σαφήνεια), πυκνότητα ή άλλες φυσικές ιδιότητες της λύσης.
Για να αποκτήσουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της λύσης, θα πρέπει να γνωρίζουμε:
* Η ταυτότητα της διαλυμένης ουσίας x: Αυτό είναι απαραίτητο για τον προσδιορισμό της διαλυτότητάς της και της μοριακής μάζας.
* Η θερμοκρασία: Η διαλυτότητα εξαρτάται από τη θερμοκρασία.
* Η μέθοδος προετοιμασίας: Αυτό βοηθά να διαπιστωθεί εάν η λύση είναι κορεσμένη, ακόρεστη ή υπερκορεσμένη.
