Ποιο χημικό είναι κυρίως υπεύθυνο για την εξάντληση;
Εδώ είναι γιατί:
* CFCs είναι πολύ σταθερά: Δεν καταρρέουν εύκολα στην κάτω ατμόσφαιρα, επιτρέποντάς τους να φτάσουν στη στρατόσφαιρα όπου βρίσκεται το στρώμα του όζοντος.
* Η ακτινοβολία UV τους σπάει: Όταν τα CFC φτάσουν στη στρατόσφαιρα, χωρίζονται από υπεριώδη (υπεριώδη ακτινοβολία) από τον ήλιο. Αυτή η διάσπαση απελευθερώνει άτομα χλωρίου.
* Τα άτομα χλωρίου καταστρέφουν το όζον: Κάθε άτομο χλωρίου μπορεί να καταστρέψει χιλιάδες μόρια όζοντος σε αλυσιδωτή αντίδραση. Αυτή η διαδικασία μειώνει σημαντικά τη συγκέντρωση του όζοντος στη στρατόσφαιρα, οδηγώντας σε εξάντληση του όζοντος.
Ενώ τα CFCs είναι ο πρωταρχικός ένοχος, άλλες ουσίες που καταστρέφουν το όζον (ODs) όπως τα halons, το μεθυλλικό και οι υδροχλωροφθοροκαρδές (HCFCs) συμβάλλουν επίσης στο πρόβλημα. Ωστόσο, τα CFCs ήταν οι σημαντικότεροι συνεισφέροντες λόγω της ευρείας χρήσης τους σε ψυκτικά, αερολύματα και άλλες βιομηχανικές εφαρμογές.
Το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, μια διεθνής συμφωνία που αποσκοπούσε στη σταδιακή κατάργηση ODS, ήταν πολύ επιτυχημένη στη μείωση της παραγωγής και της χρήσης των CFC. Ως αποτέλεσμα, το στρώμα του όζοντος ανακάμπτει σταδιακά, αν και θα χρειαστούν δεκαετίες για να ανακάμψει πλήρως.
