Ποιες είναι οι δύο τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται στην ανάλυση των μοριακών ενώσεων σύνθεσης;

Δεν είναι ακριβές να λέμε ότι υπάρχουν μόνο * δύο * τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για την ανάλυση της σύνθεσης των μοριακών ενώσεων. Το πεδίο είναι τεράστιο και χρησιμοποιεί μια ποικιλία τεχνικών, το καθένα με τα δικά του πλεονεκτήματα και αδυναμίες.

Ακολουθεί μια κατανομή ορισμένων σημαντικών τεχνολογιών που χρησιμοποιούνται στην ανάλυση των μοριακών ενώσεων:

1. Φασματοσκοπία:

* φασματοσκοπία υπέρυθρης ακτινοβολίας (IR): Προσδιορίζει λειτουργικές ομάδες (π.χ. C =O, O-H) μέσα σε ένα μόριο με βάση τον τρόπο με τον οποίο απορροφά την υπέρυθρη ακτινοβολία.

* φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR): Παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τη δομή και τη διάταξη των ατόμων σε ένα μόριο αναλύοντας τις μαγνητικές ιδιότητες των ατομικών πυρήνων.

* φασματομετρία μάζας (MS): Καθορίζει το μοριακό βάρος και το πρότυπο κατακερματισμού μιας ένωσης, βοηθώντας στον εντοπισμό της δομής και της σύνθεσής του.

* φασματοσκοπία υπεριώδους ορατού (UV-VIS): Αναλύει την απορρόφηση και τη μετάδοση υπεριώδους και ορατού φωτός με μόρια, χρήσιμη για τον εντοπισμό συζευγμένων συστημάτων και την ποσοτικοποίηση των δειγμάτων.

2. Χρωματογραφία:

* Χρωματογραφία αερίου (GC): Διαχωρίζει και προσδιορίζει τις πτητικές ενώσεις με βάση τα σημεία βρασμού και τις αλληλεπιδράσεις τους με σταθερή φάση.

* Υψηλή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC): Διαχωρίζει και προσδιορίζει τις μη πτητικές ενώσεις με βάση τις αλληλεπιδράσεις τους με μια στατική φάση και μια κινητή φάση.

3. Στοιχειακή ανάλυση:

* Ανάλυση καύσης: Καθορίζει το ποσοστό του άνθρακα, του υδρογόνου και του αζώτου σε μια ένωση με την καύση του και τη μέτρηση των προϊόντων.

* Επαγωγικά συζευγμένη φασματομετρία εκπομπής πλάσματος (ICP-AES): Αναλύει τη στοιχειώδη σύνθεση ενός δείγματος με συναρπαστικά άτομα σε ένα πλάσμα και μέτρηση του εκπεμπόμενου φωτός.

4. Άλλες τεχνικές:

* περίθλαση ακτίνων Χ (XRD): Καθορίζει την κρυσταλλική δομή μιας ένωσης με την ανάλυση του τρόπου με τον οποίο οι ακτίνες Χ διαθλασθούν από τα άτομα της.

* Ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης (SEM): Παρέχει εικόνες υψηλής ανάλυσης της επιφάνειας ενός δείγματος, χρήσιμες για τον χαρακτηρισμό της μορφολογίας.

Οι συγκεκριμένες τεχνικές που χρησιμοποιούνται θα εξαρτηθούν από τη φύση της ανάλυσης της ένωσης, τις επιθυμητές πληροφορίες και τους διαθέσιμους πόρους.