Γιατί τα πλαστικά έχουν χαμηλότερο σημείο τήξης από ό, τι τα μέταλλα εξηγούν όσον αφορά τη χημική σύνδεση;

Η διαφορά στα σημεία τήξης μεταξύ πλαστικών και μετάλλων βράζει μέχρι τις θεμελιώδεις διαφορές στη χημική τους σύνδεση:

πλαστικά (πολυμερή):

* ομοιοπολική σύνδεση: Τα πλαστικά αποτελούνται κυρίως από μακριές αλυσίδες μορίων που συγκρατούνται από ισχυρούς ομοιοπολικούς δεσμούς * μέσα * κάθε μόριο. Αυτοί οι δεσμοί περιλαμβάνουν την κατανομή των ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων, δημιουργώντας μια σταθερή και σχετικά ισχυρή δομή.

* αδύναμες διαμοριακές δυνάμεις: Ωστόσο, οι δυνάμεις * μεταξύ αυτών των μακρών αλυσίδων είναι πολύ πιο αδύναμες. Συνεχίζονται από τις δυνάμεις van der Waals ή τους δεσμούς υδρογόνου. Αυτές οι δυνάμεις είναι σημαντικά ασθενέστερες από τους ομοιοπολικούς δεσμούς.

* χαμηλότερα σημεία τήξης: Οι ασθενέστερες διαμοριακές δυνάμεις σημαίνουν ότι απαιτείται λιγότερη ενέργεια για να σπάσει τη δομή και να προκαλέσει την ελεύθερη κίνηση των αλυσίδων πολυμερούς, με αποτέλεσμα ένα χαμηλότερο σημείο τήξης.

μέταλλα:

* Μεταλλική σύνδεση: Τα μέταλλα χαρακτηρίζονται από ένα μοναδικό τύπο σύνδεσης όπου τα ηλεκτρόνια σθένους απομακρύνονται, σχηματίζοντας μια "θάλασσα" ηλεκτρονίων που μοιράζονται όλα τα μεταλλικά άτομα.

* Ισχυρή ηλεκτροστατική έλξη: Αυτή η απομάκρυνση δημιουργεί μια ισχυρή ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ των θετικά φορτισμένων μεταλλικών ιόντων και του αρνητικού φορτισμένου νέφους ηλεκτρονίων. Αυτές οι δυνάμεις είναι πολύ ισχυρότερες από τις διαμοριακές δυνάμεις στα πλαστικά.

* υψηλά σημεία τήξης: Η ισχυρή μεταλλική σύνδεση απαιτεί μια σημαντική ποσότητα ενέργειας για να σπάσει, οδηγώντας σε υψηλά σημεία τήξης.

Συνοπτικά:

Τα πλαστικά έχουν χαμηλότερα σημεία τήξης από τα μέταλλα επειδή:

* αδύναμες διαμοριακές δυνάμεις: Οι δυνάμεις που κρατούν τις πλαστικές αλυσίδες μαζί είναι αδύναμες σε σύγκριση με την ισχυρή μεταλλική σύνδεση σε μέταλλα.

* Απαιτείται λιγότερη ενέργεια: Απαιτείται λιγότερη ενέργεια για να διαταραχθεί αυτές οι ασθενέστερες δυνάμεις, οδηγώντας σε χαμηλότερο σημείο τήξης.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι υπάρχουν παραλλαγές στα σημεία τήξης τόσο στα πλαστικά όσο και στα μέταλλα, ανάλογα με τα συγκεκριμένα μόρια και τις δομές τους.