Πώς συγκρίνονται τα μόρια νερού στη στερεά φάση με τη φάση της αέρια;
Στερεά φάση (πάγος):
* διάταξη: Τα μόρια νερού είναι σφιχτά συσκευασμένα σε μια κανονική, κρυσταλλική δομή. Αυτή η δομή συγκρατείται από δεσμούς υδρογόνου, οι οποίοι είναι ισχυρές διαμοριακές δυνάμεις.
* Κίνηση: Τα μόρια δονείται αλλά έχουν πολύ περιορισμένη μεταφραστική κίνηση (δεν μετακινούνται από τις σταθερές θέσεις τους).
* Πυκνότητα: Υψηλή πυκνότητα λόγω της στενής συσκευασίας των μορίων.
* Σχήμα: Σταθερό και άκαμπτο, με ορισμένο όγκο και σχήμα.
Αέρια φάση (υδρατμός):
* διάταξη: Τα μόρια νερού είναι ευρέως διαχωρισμένα και κινούνται τυχαία. Δεν υπάρχει τακτική ρύθμιση.
* Κίνηση: Τα μόρια έχουν υψηλή κινητική ενέργεια, οδηγώντας σε ταχεία κίνηση και συχνές συγκρούσεις.
* Πυκνότητα: Χαμηλή πυκνότητα επειδή τα μόρια είναι πολύ ξεχωριστά.
* Σχήμα: Παίρνει το σχήμα του δοχείου που καταλαμβάνει, χωρίς σταθερό όγκο.
Βασικές διαφορές:
* Διαμοριακές δυνάμεις: Οι δεσμοί υδρογόνου είναι πολύ ισχυρότεροι στον πάγο από ό, τι σε υδρατμούς, κρατώντας τα μόρια άκαμπτα μαζί.
* Μοριακή απόσταση: Τα μόρια είναι πολύ πιο κοντά στον πάγο παρά σε υδρατμούς.
* Κίνηση: Τα μόρια νερού στον πάγο έχουν περιορισμένη κίνηση, ενώ εκείνα που βρίσκονται σε υδρατμούς κινούνται ελεύθερα και ταχέως.
* Πυκνότητα και συμπιεστότητα: Ο πάγος είναι λιγότερο συμπιεστός και πυκνότερος από τους υδρατμούς.
Περίληψη:
Η κύρια διαφορά μεταξύ των δύο φάσεων βράζει μέχρι τη δύναμη των διαμοριακών δυνάμεων. Στον πάγο, οι ισχυροί δεσμοί υδρογόνου κρατούν τα μόρια του νερού άκαμπτα σε σταθερή δομή, ενώ σε υδρατμούς, οι αδύναμες διαμοριακές δυνάμεις επιτρέπουν την ελεύθερη κίνηση και την ευρεία απόσταση.
