Γιατί τα ευγενή αέρια σχηματίζουν ομοιοπολικές ενώσεις;
* Πέλματα πλήρους σθένους: Τα ευγενή αέρια έχουν ένα πλήρες οκτάδες ηλεκτρονίων στο εξώτατο κέλυφος τους (εκτός από το ήλιο, το οποίο έχει ένα πλήρες ντουέτο). Αυτή η σταθερή διαμόρφωση τα καθιστά εξαιρετικά μη αντιδραστικά.
* Ενέργειες υψηλής ιονισμού: Τα ευγενή αέρια έχουν πολύ υψηλές ενέργειες ιονισμού, πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεται πολλή ενέργεια για να απομακρυνθεί ένα ηλεκτρόνιο από τα άτομα τους. Αυτό καθιστά δύσκολη τη δημιουργία θετικών ιόντων, τα οποία είναι απαραίτητα για ιοντική συγκόλληση.
* χαμηλή συγγένεια ηλεκτρονίων: Έχουν χαμηλή συγγένεια ηλεκτρονίων, που σημαίνει ότι δεν κερδίζουν εύκολα ηλεκτρόνια. Αυτό καθιστά δύσκολη τη δημιουργία αρνητικών ιόντων, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ιοντική συγκόλληση.
Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις:
* Xenon και Krypton: Αυτά τα βαρύτερα ευγενή αέρια μπορούν να σχηματίσουν ενώσεις με εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικά στοιχεία όπως το φθόριο και το οξυγόνο υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Για παράδειγμα, XEF2, XEF4 και KRF2. Η συγκόλληση σε αυτές τις ενώσεις εξακολουθεί να είναι κυρίως ομοιοπολική, αλλά περιλαμβάνει ένα συνδυασμό ιοντικού και ομοιοπολικού χαρακτήρα.
* αργόν: Ενώ είναι λιγότερο συνηθισμένο, το Argon μπορεί επίσης να σχηματίσει μερικές ενώσεις, όπως ο φθοροϋδρίδιο αργού (HARF).
Συνοπτικά: Τα ευγενή αέρια είναι γενικά μη αντιδραστικά λόγω των σταθερών διαμορφώσεων ηλεκτρονίων τους. Δεν σχηματίζουν συνήθως ομοιοπολικές ενώσεις, αλλά μερικά βαρύτερα ευγενή αέρια όπως το Xenon και το Krypton μπορούν να σχηματίσουν ενώσεις με εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικά στοιχεία υπό ειδικές συνθήκες.
