Ποια μέταλλα δεν είναι όλκιμο;

Είναι λίγο δύσκολο να πούμε ότι ένα μέταλλο είναι * απολύτως * όχι όλκιμο, καθώς πολλά μέταλλα μπορούν να γίνουν πιο όλκιμα με ορισμένες τεχνικές επεξεργασίας ή με το κράμα τους με άλλα στοιχεία.

Ωστόσο, ορισμένα μέταλλα θεωρούνται γενικά εύθραυστα και ως εκ τούτου όχι όλκιμο υπό κανονικές συνθήκες:

* Χυτοσίδηρος: Γνωστή για την υψηλή περιεκτικότητα σε άνθρακα, καθιστώντας την εύθραυστη και επιρρεπή σε θρυμματισμό.

* Tungsten: Πολύ σκληρό και ισχυρό αλλά εύθραυστο, καθιστώντας δύσκολη την κάμψη ή την παραμόρφωση.

* μαγγάνιο: Εξαιρετικά εύθραυστη στην καθαρή του μορφή.

* Αντιμόνιο: Ένα εύθραυστο μέταλλο, που χρησιμοποιείται συχνά σε κράματα για να αυξήσει τη σκληρότητα.

* Bismuth: Ένα άλλο εύθραυστο μέταλλο, που χρησιμοποιείται σε διάφορες εφαρμογές λόγω του χαμηλού σημείου τήξης του.

Θυμηθείτε, αυτές είναι γενικεύσεις και υπάρχουν πάντα εξαιρέσεις! Για παράδειγμα, η προσθήκη μικρών ποσοτήτων άλλων στοιχείων στο χυτοσίδηρο μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ολκιμότητά του.

Είναι επίσης σημαντικό να διακρίνουμε μεταξύ ολκιμότητας (Δυνατότητα παραμόρφωσης υπό ένταση) και malleability (Δυνατότητα παραμόρφωσης υπό συμπίεση). Ενώ αυτές οι ιδιότητες συχνά συμβαδίζουν με το χέρι, ορισμένα μέταλλα μπορεί να είναι εύπλαστα αλλά όχι όλκιμο (π.χ. υδράργυρος).