Ποια είναι η ανάπτυξη της χημείας κατά τη διάρκεια της πρακτικής περιόδου τέχνης;

Είναι λίγο δύσκολο να μιλήσουμε για την "ανάπτυξη της χημείας κατά τη διάρκεια της πρακτικής περιόδου τέχνης", επειδή ο όρος "περίοδος πρακτικής τέχνης" δεν είναι μια τυπική ιστορική περίοδος.

Ωστόσο, είναι πιθανό ότι αναφέρεστε σε μια εποχή που τους έδωσαν πρακτικές δεξιότητες και βιοτεχνίες, πράγμα που θα μπορούσε να σημαίνει μερικές διαφορετικές ιστορικές περιόδους:

* Αρχαίοι πολιτισμοί: Στην αρχαία Αίγυπτο, η Μεσοποταμία και άλλοι πρώτοι πολιτισμοί, οι πρακτικές τέχνες όπως η αγγειοπλαστική, η μεταλλουργία και η βαφή ήταν απαραίτητες. Αυτές οι δραστηριότητες, αν και δεν επισημοποιήθηκαν ως "χημεία", αφορούσαν χειρισμό υλικών και χημικών διεργασιών.

* Η Αναγέννηση και πέρα: Αυτή η εποχή είδε μια αναζωπύρωση ενδιαφέροντος στην κλασσική μάθηση, συμπεριλαμβανομένης της αλχημείας, η οποία διερεύνησε τη μετατροπή της ύλης. Ενώ πολλοί αλχημιστές έψαχναν για την πέτρα του φιλόσοφου, ανέπτυξαν επίσης τεχνικές και γνώσεις που έθεσαν τα θεμέλια για τη σύγχρονη χημεία.

* Ο Διαφωτισμός και ο 18ος αιώνας: Αυτή η περίοδος είδε μια σημαντική στροφή προς την επιστημονική έρευνα. Χημικοί όπως ο Robert Boyle, ο Antoine Lavoisier και ο Joseph Priestley άρχισαν να αναπτύσσουν μια πιο συστηματική κατανόηση των χημικών αντιδράσεων και στοιχείων. Αυτό έθεσε τις βάσεις για τη σύγχρονη χημεία.

Εδώ αναπτύχθηκε η χημεία κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων:

* Πρώιμοι πολιτισμοί:

* Μεταλλουργία: Η ανάπτυξη χάλκινων εργαλείων και εργαλείων σιδήρου και όπλων αφορούσε χειρισμό μετάλλων μέσω θέρμανσης και ανάμειξης, οδηγώντας σε έγκαιρη κατανόηση των κραμάτων.

* Κεραμική: Η δημιουργία αγγειοπλαστικής περιλάμβανε την κατανόηση της σύνθεσης του πηλού, των θερμοκρασιών πυροδότησης και των ιδιοτήτων των γυαλιών, παρέχοντας πρώιμες γνώσεις σε χημικές αντιδράσεις και επιστήμη των υλικών.

* βαφή: Τα υφάσματα βαφής απαιτούσαν γνώση των χρωστικών φυτικών και ζώων και των αντιδράσεών τους με υλικά. Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη τεχνικών για ανάμιξη χρώματος και mordanting.

* Αναγέννηση και πέρα:

* Αλχημεία: Αν και συσχετίζεται συχνά με μυστικιστικές ιδέες, η αλχημεία διαδραμάτισε ζωτικό ρόλο στην ανάπτυξη της χημείας. Οι αλχημιστές πειραματίστηκαν με χημικές αντιδράσεις, αναπτύχθηκαν τεχνικές για απόσταξη και εκχύλιση και συνέβαλαν σημαντικά στη μελέτη των μετάλλων και των ορυκτών.

* φάρμακο: Οι πρώτοι χημικοί όπως ο Paracelsus διερεύνησαν τις χημικές ιδιότητες των φαρμακευτικών φυτών και ανέπτυξαν νέα φάρμακα.

* Διαφωτισμός και 18ος αιώνας:

* Επιστημονική επανάσταση: Αυτή η εποχή είδε την εμφάνιση μιας πιο συστηματικής προσέγγισης στη χημεία. Οι επιστήμονες άρχισαν να χρησιμοποιούν πειράματα και ποσοτικές μετρήσεις για να κατανοήσουν τις χημικές αντιδράσεις και τα στοιχεία.

* Ανάπτυξη νέων τεχνικών: Οι βασικές καινοτομίες περιελάμβαναν την ανάπτυξη του θερμόμετρου, του βαρόμετρο και της ισορροπίας, η οποία επέτρεψε πιο ακριβείς μετρήσεις.

* θεμέλια της σύγχρονης χημείας: Το έργο του Lavoisier για την καύση και τη διατήρηση της μάζας, μαζί με την ατομική θεωρία του Dalton, έθεσαν τις βάσεις για τη σύγχρονη χημεία.

Ενώ δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη «πρακτική περίοδος τέχνης» με μια ξεχωριστή χημική ανάπτυξη, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι οι πρακτικές τέχνες σε όλη την ιστορία παρείχαν ένα θεμέλιο για την ανάπτυξη της σύγχρονης χημείας. Η περιέργεια και ο πειραματισμός των τεχνιτών και των αλχημιστών οδήγησαν σε ανακαλύψεις που τελικά άνοιξαν το δρόμο για την αυστηρή επιστημονική μελέτη της χημείας.