Ποιες είναι οι ουσίες που δρουν γρήγορα για να δεσμεύσουν συναρπαστικά το H Plus;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* H+ ιόντα: Αυτά είναι ιόντα υδρογόνου, τα οποία είναι υπεύθυνα για την οξύτητα. Όσο περισσότερα ιόντα Η+, τόσο πιο όξινο είναι το διάλυμα.
* buffer: Αυτά είναι λύσεις που αντιστέκονται στις αλλαγές στο pH. Το κάνουν αυτό απορροφώντας την περίσσεια των ιόντων Η+ όταν το διάλυμα γίνεται πολύ όξινο και απελευθερώνοντας ιόντα Η+ όταν το διάλυμα γίνεται πολύ βασικό.
Παραδείγματα buffer:
* Σύστημα ρυθμιστικού διαλύματος διττανθρακικού άλατος: Αυτό είναι το κύριο σύστημα buffer στο ανθρώπινο αίμα. Βοηθά στη διατήρηση ενός σταθερού ρΗ μέσα σε ένα στενό εύρος.
* Σύστημα ρυθμιστικού φωσφορικού φωσφορικού: Αυτό το ρυθμιστικό σύστημα είναι σημαντικό σε ενδοκυτταρικά υγρά και στα νεφρά.
* Σύστημα buffer πρωτεΐνης: Οι πρωτεΐνες περιέχουν αμινοξέα που μπορούν να δράσουν ως ρυθμιστικά.
Πώς λειτουργούν τα buffer:
Τα buffers εργάζονται με δύο εξαρτήματα:
1. Ένα αδύναμο οξύ: Αυτό το συστατικό μπορεί να δώσει ένα πρωτόνιο (Η+) για να εξουδετερώσει τα υπερβολικά ιόντα υδροξειδίου (OH-), τα οποία είναι υπεύθυνα για την βασικότητα.
2. Σύζυγος βάσης: Αυτό το συστατικό μπορεί να δεχτεί ένα πρωτόνιο (Η+) για να εξουδετερώσει τα υπερβολικά ιόντα υδρογόνου (Η+).
Όταν το διάλυμα γίνει υπερβολικά όξινο, το συστατικό βάσης συζευγμένου του ρυθμιστικού διαλύματος θα δεσμεύεται με τα περίσσεια ιόντων Η+, εμποδίζοντας μια δραστική αλλαγή ρΗ. Όταν το διάλυμα γίνει πολύ βασικό, το αδύναμο όξινο συστατικό του ρυθμιστικού διαλύματος θα δώσει ιόντα Η+, αποτρέποντας μια δραστική αλλαγή ρΗ.
Σημασία των buffer:
Τα ρυθμιστικά είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση του κατάλληλου pH των βιολογικών συστημάτων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα ένζυμα και άλλα βιομόρια λειτουργούν βέλτιστα μέσα σε ένα στενό εύρος pH. Οι αλλαγές στο PH μπορούν να διαταράξουν αυτές τις διεργασίες, οδηγώντας σε σοβαρές συνέπειες για την υγεία.
