bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Πώς οι καταλύτες μεταβάλλουν μια αντίδραση;

Οι καταλύτες είναι ουσίες που επιταχύνουν τον ρυθμό χημικής αντίδρασης χωρίς να καταναλώνεται στη διαδικασία. Το κάνουν αυτό με παρέχοντας μια εναλλακτική οδό αντίδρασης με χαμηλότερη ενέργεια ενεργοποίησης. Εδώ είναι μια κατανομή:

Πώς λειτουργούν οι καταλύτες:

1. Ενεργοποίηση ενεργοποίησης: Κάθε χημική αντίδραση απαιτεί μια ορισμένη ποσότητα ενέργειας για να ξεκινήσετε, γνωστή ως ενέργεια ενεργοποίησης. Οι καταλύτες λειτουργούν παρέχοντας μια διαφορετική οδό για να συμβεί η αντίδραση, η οποία απαιτεί λιγότερη ενέργεια για να ξεκινήσει. Αυτό επιτρέπει την αντίδραση να προχωρήσει γρηγορότερα.

2. Παρέχοντας μια επιφάνεια για αλληλεπίδραση: Οι καταλύτες συχνά παρέχουν μια επιφάνεια όπου τα αντιδραστήρια μπορούν να συναντηθούν πιο εύκολα. Αυτή η αυξημένη αλληλεπίδραση αυξάνει την πιθανότητα επιτυχών συγκρούσεων μεταξύ των αντιδραστηρίων, επιταχύνοντας την αντίδραση.

3. σχηματίζοντας ενδιάμεσες ενώσεις: Οι καταλύτες μπορούν να συνδεθούν προσωρινά με αντιδραστήρια, σχηματίζοντας ενδιάμεσες ενώσεις. Αυτά τα ενδιάμεσα είναι συχνά πιο αντιδραστικά από τα αρχικά αντιδραστήρια, οδηγώντας σε ταχύτερους ρυθμούς αντίδρασης.

Βασικά χαρακτηριστικά των καταλυτών:

* Δεν καταναλώνεται: Οι καταλύτες δεν χρησιμοποιούνται στην αντίδραση. Αναγεννούνται στο τέλος της διαδικασίας, επιτρέποντάς τους να συμμετέχουν σε πολλαπλές αντιδράσεις.

* Ειδικό: Οι καταλύτες είναι συνήθως ειδικοί σε συγκεκριμένες αντιδράσεις ή τύπους αντιδράσεων.

* μπορεί να είναι ομοιογενής ή ετερογενής:

* Ομογενείς καταλύτες υπάρχουν στην ίδια φάση με τα αντιδραστήρια (π.χ., ένας υγρός καταλύτης σε υγρή αντίδραση).

* ετερογενείς καταλύτες υπάρχουν σε διαφορετική φάση από τα αντιδραστήρια (π.χ., ένας στερεός καταλύτης σε μια αντίδραση υγρού).

Παραδείγματα καταλυτών:

* ένζυμα: Βιολογικοί καταλύτες που επιταχύνουν τις βιοχημικές αντιδράσεις σε ζωντανούς οργανισμούς.

* πλατίνα σε καταλυτικούς μετατροπείς: Χρησιμοποιείται σε αυτοκίνητα για να μετατρέψει τα επιβλαβή καυσαέρια σε λιγότερο επιβλαβείς ουσίες.

* Σίδηρος στη διαδικασία Haber-Bosch: Χρησιμοποιείται για τη σύνθεση αμμωνίας από άζωτο και υδρογόνο.

Συνοπτικά: Οι καταλύτες επιταχύνουν τις χημικές αντιδράσεις μειώνοντας την ενέργεια ενεργοποίησης, παρέχοντας μια επιφάνεια για αλληλεπίδραση και σχηματίζοντας ενδιάμεσες ενώσεις. Δεν καταναλώνονται στη διαδικασία και μπορούν να χρησιμοποιηθούν επανειλημμένα.

Διαφορά μεταξύ ατομικού τροχιακού και μοριακού τροχιακού

Διαφορά μεταξύ ατομικού τροχιακού και μοριακού τροχιακού

Κύρια διαφορά – Ατομικό τροχιακό έναντι μοριακού τροχιακού Το τροχιακό ορίζεται ως μια περιοχή όπου η πιθανότητα εύρεσης ηλεκτρονίου είναι υψηλή. Τα άτομα έχουν τα δικά τους ηλεκτρόνια που περιστρέφονται γύρω από τον πυρήνα. Όταν αυτά τα τροχιακά επικαλύπτονται για να σχηματίσουν μόρια μέσω του δεσμ

Ιωνικοί εναντίον ομοιοπολικών δεσμών

Ιωνικοί εναντίον ομοιοπολικών δεσμών

Οι ιονικοί και ομοιοπολικοί δεσμοί είναι οι δύο κύριοι τύποι χημικών δεσμών. Ένας χημικός δεσμός είναι ένας σύνδεσμος που σχηματίζεται μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων ή ιόντων. Η κύρια διαφορά μεταξύ ιοντικών και ομοιοπολικών δεσμών είναι το πόσο εξίσου μοιράζονται τα ηλεκτρόνια μεταξύ των ατόμων τ

Διαφορά μεταξύ εξάτμισης και απόσταξης

Διαφορά μεταξύ εξάτμισης και απόσταξης

Κύρια διαφορά – Εξάτμιση έναντι απόσταξης Η ύλη θεωρείται το βασικό δομικό συστατικό του σύμπαντος. Υπάρχει σε τρεις φάσεις:στερεό, υγρό και αέριο. Μια ουσία μπορεί να αλλάξει τη φυσική της κατάσταση μεταξύ αυτών των τριών φάσεων. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται αλλαγή φάσης και αυτό μπορεί να συμβεί σ