Τι ισχύει γενικά για τις ισχυρές βάσεις και τα οξέα;
Ισχυρές βάσεις:
* Πλήρης ιονισμός: Οι ισχυρές βάσεις διαχωρίζονται πλήρως στο νερό, πράγμα που σημαίνει ότι απελευθερώνουν όλα τα ιόντα υδροξειδίου τους (ΟΗ-) σε διάλυμα.
* Υψηλό pH: Έχουν πολύ υψηλές τιμές pH (συνήθως πάνω από 12).
* εξαιρετικά αντιδραστική: Αντιδρούν έντονα με οξέα, παράγοντας πολλή θερμότητα.
* Παραδείγματα: Τα υδροξείδια της Ομάδας 1 (όπως το ΝαΟ, ΚΟΗ) και ορισμένα υδροξείδια της ομάδας 2 (όπως το CA (OH) 2) είναι ισχυρές βάσεις.
Ισχυρά οξέα:
* Πλήρης ιονισμός: Τα ισχυρά οξέα διαχωρίζονται πλήρως στο νερό, απελευθερώνοντας όλα τα ιόντα υδρογόνου (Η+) σε διάλυμα.
* χαμηλό pH: Έχουν πολύ χαμηλές τιμές pH (συνήθως κάτω από 2).
* εξαιρετικά αντιδραστική: Αντιδρούν έντονα με βάσεις, παράγοντας πολλή θερμότητα.
* Παραδείγματα: Το υδροχλωρικό οξύ (HCl), το θειικό οξύ (H2SO4) και το νιτρικό οξύ (HNO3) είναι κοινά ισχυρά οξέα.
Βασικές διαφορές και ομοιότητες:
* αντίθετα άκρα της κλίμακας pH: Τα ισχυρά οξέα και οι ισχυρές βάσεις βρίσκονται στα αντίθετα άκρα της κλίμακας ρΗ.
* Πλήρης διάσταση: Τόσο τα ισχυρά οξέα όσο και οι ισχυρές βάσεις υφίστανται πλήρη ιονισμό στο νερό.
* Αντιδραστικότητα: Και οι δύο είναι εξαιρετικά αντιδραστικές, ειδικά μεταξύ τους.
Σημαντική σημείωση: Η αντοχή ενός οξέος ή βάσης είναι διαφορετική από τη συγκέντρωσή του. Ένα ισχυρό οξύ είναι εντελώς ιονισμένο, ακόμη και σε χαμηλές συγκεντρώσεις. Ένα αδύναμο οξύ μόνο εν μέρει ιονίζει, ακόμη και σε υψηλές συγκεντρώσεις.
