Πότε είναι η ατομική απορρόφηση πιο ευαίσθητη από την εκπομπή σε φασματόμετρα;
* χαμηλότερα όρια ανίχνευσης: Το AAS χρησιμοποιεί μια δέσμη φωτός από μια κοίλη λάμπα καθόδου ειδικά για την αναλύτη. Αυτό επιτρέπει εξαιρετικά ειδικές μετρήσεις απορρόφησης, ακόμη και σε πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις. Αντίθετα, η AES βασίζεται στην εκπομπή φωτός του αναλύτη, η οποία μπορεί να είναι αδύναμη σε χαμηλές συγκεντρώσεις.
* Μειωμένο θόρυβο φόντου: Το στενό εύρος ζώνης του κοίλου λαμπτήρα καθόδου στο AAS συμβάλλει στη μείωση των παρεμβολών από άλλα στοιχεία ή το θόρυβο του φόντου, ενισχύοντας περαιτέρω την ευαισθησία.
* απλούστερα όργανα: Τα όργανα AAS είναι συνήθως απλούστερα και λιγότερο δαπανηρά από τα συστήματα AES, καθιστώντας τα προσβάσιμα για ανάλυση ρουτίνας.
Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες καταστάσεις όπου οι ΑΕ μπορεί να είναι πιο ευαίσθητες:
* Αναλυτές υψηλής συγκέντρωσης: Όταν ασχολείται με υψηλές συγκεντρώσεις του αναλύτη, η ένταση του φωτός που εκπεμπόμενη σε ΑΕ γίνεται σημαντικά ισχυρότερη, καθιστώντας το δυνητικά πιο ευαίσθητο από το AAS.
* Ανάλυση πολλαπλών στοιχείων ταυτόχρονα: Το AES επιτρέπει την ταυτόχρονη ανάλυση πολλαπλών στοιχείων, τα οποία μπορεί να είναι επωφελείς σε ορισμένες εφαρμογές.
* Ανάλυση στοιχείων με υψηλές ενέργειες διέγερσης: Ορισμένα στοιχεία απαιτούν υψηλή ενέργεια για να διεγείρουν και οι ΑΕ μπορεί να είναι πιο κατάλληλες σε αυτές τις περιπτώσεις.
Συμπερασματικά, ενώ το AAS γενικά θεωρείται πιο ευαίσθητο για την ανάλυση χαμηλής συγκέντρωσης, η επιλογή μεταξύ ΑΑ και ΑΕ εξαρτάται από τις συγκεκριμένες αναλυτικές ανάγκες, όπως η συγκέντρωση του αναλύτη, ο αριθμός των στοιχείων που πρέπει να αναλυθούν και η απαιτούμενη ενέργεια διέγερσης.
