Το άτομο του Erwin Schrodinger και του Louis de B Oglie;
Ακολουθεί μια ανάλυση των βασικών συνεισφορών τους:
Louis de Broglie (1892-1987)
* Διπλότητα κύματος-σωματιδίου: Ο De Broglie πρότεινε ότι η ύλη, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρόνων, παρουσιάζει τόσο ιδιότητες τύπου κύματος όσο και σε σωματίδια. Αυτή η πρωτοποριακή ιδέα, γνωστή ως υπόθεση De Broglie, πρότεινε ότι τα ηλεκτρόνια στα άτομα θα μπορούσαν να περιγραφούν ως κύματα αντί μόνο των σωματιδίων.
* Το μήκος κύματος De Broglie: Αποκόμισε μια φόρμουλα για να υπολογίσει το μήκος κύματος ενός σωματιδίου, το οποίο είναι αντιστρόφως ανάλογο με την ορμή του. Αυτός ο τύπος βοήθησε να ποσοτικοποιηθεί η φύση που μοιάζει με κύματα της ύλης.
Erwin Schrödinger (1887-1961)
* Η εξίσωση Schrödinger: Ο Schrödinger ανέπτυξε μια θεμελιώδη εξίσωση στην κβαντική μηχανική που περιγράφει τη συμπεριφορά των ηλεκτρονίων στα άτομα. Αυτή η εξίσωση, γνωστή ως η εξίσωση Schrödinger, χρησιμοποιεί την κύμα που μοιάζει με τη φύση των ηλεκτρονίων για να προβλέψει τα επίπεδα ενέργειας και τις κατανομές πιθανότητας μέσα στο άτομο.
* Κβαντικό μηχανικό μοντέλο του ατόμου: Το έργο του Schrödinger οδήγησε στην ανάπτυξη του κβαντικού μηχανικού μοντέλου του ατόμου, το οποίο αντικατέστησε το προηγούμενο μοντέλο Bohr. Αυτό το μοντέλο περιγράφει τα ηλεκτρόνια όχι ως περιστρεφόμενα σε σταθερά μονοπάτια, αλλά ως υπάρχουν σε περιοχές του χώρου που ονομάζονται τροχιακά, όπου η πιθανότητα εύρεσης τους είναι υψηλή.
Μαζί, οι συνεισφορές τους οδήγησαν σε μια θεμελιώδη μετατόπιση στην κατανόηση του ατόμου:
* Τα ηλεκτρόνια δεν είναι μόνο μικροσκοπικά σωματίδια: Συμπεριτρέπονται σαν κύματα και σωματίδια ταυτόχρονα, μια έννοια γνωστή ως δυαδικότητα κυμάτων-σωματιδίων.
* Η συμπεριφορά των ηλεκτρονίων εντός των ατόμων διέπεται από πιθανότητα: Δεν μπορούμε να εντοπίσουμε την ακριβή τοποθεσία ενός ηλεκτρονίου, να περιγράψουμε μόνο την πιθανότητα να βρούμε σε μια συγκεκριμένη περιοχή.
* Το κβαντικό μηχανικό μοντέλο παρέχει μια ακριβέστερη εικόνα της ατομικής δομής και συμπεριφοράς: Αυτό το μοντέλο ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο στην εξήγηση και την πρόβλεψη της συμπεριφοράς των ατόμων και των μορίων.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ενώ η δουλειά τους ήταν πρωτοποριακή, χτίστηκε στο έργο πολλών άλλων επιστημόνων που συνέβαλαν στην ανάπτυξη της κβαντικής μηχανικής, όπως οι Max Planck, Albert Einstein και Niels Bohr.