Πώς διαφέρει το μοντέλο του ατόμου Rutherfords από τους Thomsons;
μοντέλο Thomson (μοντέλο πουτίγκα δαμάσκηνου):
* Δομή: Η Thomson οραματίστηκε το άτομο ως σφαίρα θετικής φόρτισης με αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια ενσωματωμένα μέσα σε αυτό, όπως τα δαμάσκηνα σε μια πουτίγκα.
* πυρήνας: Δεν προτάθηκε πυρήνας.
* Διανομή ηλεκτρονίων: Τα ηλεκτρόνια κατανέμονται τυχαία σε όλη τη θετική σφαίρα.
* Επεξήγηση της ατομικής σταθερότητας: Αυτό το μοντέλο δεν μπόρεσε να εξηγήσει γιατί τα ηλεκτρόνια δεν κατέρρευσαν στη θετική σφαίρα λόγω της ηλεκτροστατικής έλξης.
μοντέλο Rutherford (πυρηνικό μοντέλο):
* Δομή: Το μοντέλο του Rutherford πρότεινε έναν μικρό, πυκνό, θετικά φορτισμένο πυρήνα στο κέντρο του ατόμου, που περιβάλλεται από αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια που περιστρέφονται γύρω από αυτό, όπως πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο.
* πυρήνας: Ο πυρήνας ήταν ο κεντρικός πυρήνας που περιείχε το μεγαλύτερο μέρος της μάζας του ατόμου και του θετικού φορτίου.
* Διανομή ηλεκτρονίων: Τα ηλεκτρόνια ήταν σε τροχιές γύρω από τον πυρήνα, αλλά τα ακριβή τους μονοπάτια ήταν ασαφή.
* Επεξήγηση της ατομικής σταθερότητας: Το μοντέλο εξήγησε τη σταθερότητα με την ισορροπία μεταξύ της ηλεκτροστατικής έλξης μεταξύ του πυρήνα και των ηλεκτρονίων και της φυγοκεντρικής δύναμης λόγω της κίνησης των ηλεκτρονίων.
Βασικές διαφορές:
1. Παρουσία πυρήνα: Το μοντέλο του Rutherford εισήγαγε την έννοια ενός πυρήνα, την οποία το μοντέλο του Thomson δεν είχε.
2. Θέση των ηλεκτρονίων: Το μοντέλο του Rutherford τοποθετούσε ηλεκτρόνια που περιστρέφονταν γύρω από τον πυρήνα, ενώ το μοντέλο της Thomson τους είχε ενσωματωθεί μέσα σε μια σφαίρα θετικού φορτίου.
3. Συγκέντρωση φόρτισης: Το μοντέλο του Rutherford συγκέντρωσε το θετικό φορτίο στον πυρήνα, ενώ το μοντέλο του Thomson το διανέμεται ομοιόμορφα σε όλο το άτομο.
4. Επεξήγηση της ατομικής σταθερότητας: Το μοντέλο του Rutherford προσέφερε μια καλύτερη εξήγηση για την ατομική σταθερότητα εξετάζοντας την ισορροπία μεταξύ της ηλεκτροστατικής έλξης και της φυγοκεντρικής δύναμης, ενώ το μοντέλο της Thomson δεν μπορούσε να εξηγήσει αυτό.
Το μοντέλο του Rutherford, αν και πρωτοποριακό, είχε ακόμα τους περιορισμούς. Δεν εξήγησε πώς τα ηλεκτρόνια θα μπορούσαν να διατηρήσουν τις τροχιές τους χωρίς να εκπέμπουν ενέργεια και να καταρρεύσουν στον πυρήνα. Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη του μοντέλου Bohr, το οποίο ενσωμάτωσε την κβαντική θεωρία για την αντιμετώπιση αυτών των αδυναμιών.
