Γιατί δεν ήταν επιτυχημένο το μοντέλο πουτίγκα του δαμάσκηνου του ατόμου;
1. Το πείραμα χρυσού αλουμινίου του Rutherford:
* Προβλεπόμενα έναντι παρατηρούμενων αποτελεσμάτων: Το μοντέλο πουτίγκα των δαμάσκιών πρότεινε ένα διάχυτο, θετικό φορτίο σε όλο το άτομο με αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια ενσωματωμένα μέσα σε αυτό. Αυτό υπονοούσε ότι τα σωματίδια άλφα, που πυροβόλησαν σε ένα λεπτό χρυσό φύλλο, θα πρέπει να περάσουν με μόνο μικρές εκτροπές. Ωστόσο, ο Rutherford παρατήρησε ότι ένας σημαντικός αριθμός σωματιδίων άλφα εκτρέπεται σε μεγάλες γωνίες, μερικοί ακόμη και αναπήδησαν πίσω.
* Επεξήγηση: Αυτό το αποτέλεσμα δεν μπορούσε να εξηγηθεί από το μοντέλο πουτίγκα δαμάσκηνου. Ο Rutherford πρότεινε ένα νέο μοντέλο όπου το θετικό φορτίο συγκεντρώθηκε σε ένα μικρό, πυκνό πυρήνα στο κέντρο του ατόμου, ενώ τα ηλεκτρόνια περιστρέφονταν γύρω του. Αυτό το μοντέλο αντιπροσώπευε τις μεγάλες παραμορφώσεις που παρατηρήθηκαν στο πείραμα.
2. Ατομικά φάσματα:
* Προβλεπόμενα έναντι παρατηρούμενων αποτελεσμάτων: Το μοντέλο πουτίγκα των δαμάσκιών δεν μπορούσε να εξηγήσει τις συγκεκριμένες φασματικές γραμμές που παρατηρήθηκαν όταν θερμαίνονται τα άτομα. Προέβλεψε ένα συνεχές φάσμα εκπομπής φωτός, ενώ τα παρατηρούμενα φάσματα ήταν διακριτά και μοναδικά σε κάθε στοιχείο.
* Επεξήγηση: Το μοντέλο BOHR, το οποίο αντικατέστησε το μοντέλο πουτίγκα των δαμάσκιών, εξήγησε αυτές τις διακριτές φασματικές γραμμές προτείνοντας ότι τα ηλεκτρόνια θα μπορούσαν να καταλαμβάνουν μόνο συγκεκριμένα επίπεδα ενέργειας εντός του ατόμου και εκπεμπόμενοι κατά τη μετάβαση μεταξύ αυτών των επιπέδων.
3. Σταθερότητα του ατόμου:
* Προβλεπόμενα έναντι παρατηρούμενων αποτελεσμάτων: Το μοντέλο πουτίγκα των δαμάσκηνων προέβλεψε ότι τα ηλεκτρόνια που περιστρέφονται γύρω από τον πυρήνα θα εκπέμπουν συνεχώς ακτινοβολία, προκαλώντας τα σπειροειδή προς τα μέσα και τελικά συγκρούονται με τον πυρήνα, οδηγώντας στην κατάρρευση του ατόμου.
* Επεξήγηση: Το μοντέλο BOHR το αντιμετώπισε αυτό προτείνοντας ότι τα ηλεκτρόνια υπάρχουν σε σταθερές τροχιές χωρίς να ακτινοβολούν ενέργεια. Αυτό εξηγήθηκε αργότερα από την κβαντική μηχανική, η οποία έδειξε ότι τα ηλεκτρόνια υπάρχουν σε κβαντισμένα επίπεδα ενέργειας και δεν ακτινοβολούν εκτός εάν μεταβληθούν μεταξύ τους.
Συνοπτικά, το μοντέλο πουτίγκα των δαμάσκηνων απέτυχε να εξηγήσει τις πειραματικές παρατηρήσεις του πειράματος χρυσού φύλλου του Rutherford, τη διακριτή φύση των ατομικών φασμάτων και τη σταθερότητα του ατόμου. Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη πιο ακριβών μοντέλων, όπως το πυρηνικό μοντέλο του Rutherford και το μοντέλο Bohr, το οποίο τελικά οδήγησε στην τρέχουσα κατανόηση της ατομικής δομής με βάση την κβαντική μηχανική.
