Τα δισκία αντι-οξέος στο νερό είναι χημική αντίδραση ή φυσική αλλαγή;

Η διάλυση των αντιόξινων δισκίων στο νερό είναι κατά κύριο λόγο μια φυσική αλλαγή , αλλά με ένα χημικό στοιχείο . Ας το σπάσουμε:

Φυσική αλλαγή:

* Διάλυση: Το δισκίο διασπάται σε μικρότερα σωματίδια και διασκορπίζεται σε όλο το νερό. Πρόκειται για μια αλλαγή στην κατάσταση (στερεό σε υγρό) αλλά όχι στη χημική σύνθεση του ίδιου του αντιόξιου.

* Δεν σχηματίστηκαν νέες ουσίες: Τα αντιόξινα μόρια περιβάλλονται απλά από μόρια νερού, δεν είναι χημικά μεταβάλλονται.

χημικό συστατικό:

* Αντίδραση με νερό: Ορισμένα αντιόξινα, όπως το ανθρακικό ασβέστιο (TUMS), αντιδρούν με νερό σε μικρό βαθμό, απελευθερώνοντας αέριο διοξειδίου του άνθρακα. Αυτή είναι μια χημική αντίδραση:

* Caco₃ (s) + h₂o (l) → ca (oh) ₂ (aq) + co₂ (g)

* εξουδετέρωση: Η κύρια λειτουργία των αντιόξινων είναι η εξουδετέρωση του οξέος του στομάχου (HCl). Πρόκειται για μια χημική αντίδραση όπου η αντιδραστική βάση αντιδρά με το οξύ, σχηματίζοντας άλας και νερό:

* HCl (aq) + nahco₃ (aq) → NaCl (aq) + h₂o (l) + co₂ (g) (παράδειγμα με όξινο άνθρακα νατρίου)

Συμπέρασμα:

Ενώ η αρχική διάλυση είναι κυρίως φυσική, η αλληλεπίδραση του αντιόξιου με το νερό και η εξουδετέρωση του οξέος του στομάχου είναι χημικές αντιδράσεις. Έτσι, είναι ένας συνδυασμός και των δύο.