Γιατί τα ιόντα γίνονται αδιάλυτα σε αλκαλικά εδάφη;

Τα ιόντα δεν γίνονται αδιάλυτα σε αλκαλικά εδάφη. Αντίθετα, τη διαθεσιμότητα τους στα φυτά μειώνεται. Εδώ είναι γιατί:

* Υψηλό pH: Τα αλκαλικά εδάφη έχουν ρΗ μεγαλύτερο από 7, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν υψηλότερη συγκέντρωση ιόντων υδροξειδίου (ΟΗ-).

* Διαγωνισμός: Πολλά απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για φυτά, όπως το σίδηρο (Fe), το μαγγάνιο (MN), ο χαλκός (Cu), ο ψευδάργυρος (Zn) και ο φωσφόρος (P), είναι πιο διαλυτά σε όξινες συνθήκες. Στα αλκαλικά εδάφη, αυτά τα θρεπτικά συστατικά τείνουν να δεσμεύονται με ιόντα υδροξειδίου (OH-) που σχηματίζουν αδιάλυτες ενώσεις. Αυτό μειώνει τη διαθεσιμότητα αυτών των θρεπτικών ουσιών στις ρίζες των φυτών.

* ασβέστιο: Τα αλκαλικά εδάφη έχουν συνήθως υψηλότερη συγκέντρωση ασβεστίου (CA). Το ασβέστιο μπορεί να ανταγωνιστεί με άλλα θρεπτικά συστατικά για απορρόφηση από τις ρίζες των φυτών, περιορίζοντας περαιτέρω τη διαθεσιμότητά τους.

* Άλλοι παράγοντες: Άλλοι παράγοντες όπως η υφή του εδάφους, η περιεκτικότητα σε οργανική ύλη και η μικροβιακή δραστηριότητα παίζουν επίσης ρόλο στη διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών σε αλκαλικά εδάφη.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ορισμένα θρεπτικά συστατικά, όπως το άζωτο (Ν), το κάλιο (k) και το θείο), επηρεάζονται λιγότερο από το pH του εδάφους και παραμένουν σχετικά διαθέσιμα σε όξινα και αλκαλικά εδάφη.

Αντί να λέτε "αδιάλυτα", είναι πιο ακριβές να πούμε ότι τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά γίνονται "λιγότερο διαθέσιμα" ή "δεσμευμένα" σε αλκαλικά εδάφη. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ελλείψεις θρεπτικών ουσιών και να επηρεάσει αρνητικά την ανάπτυξη των φυτών.