Πώς αλλάζει η εξάτμιση τη συγκέντρωση ενός διαλύτη σε διάλυμα;
* εξάτμιση: Η διαδικασία εξάτμισης περιλαμβάνει τη μετάβαση ενός υγρού (του διαλύτη) σε ένα αέριο (ατμός). Όταν ένα διάλυμα εκτίθεται στο περιβάλλον, τα μόρια του διαλύτη με την υψηλότερη διαφυγή κινητικής ενέργειας από την υγρή φάση και γίνονται ατμοί.
* Απώλεια διαλύτη: Καθώς τα μόρια διαλύτη εξατμίζονται, αφήνουν τη λύση, μειώνοντας τη συνολική ποσότητα του διαλύτη που υπάρχει.
* Αύξηση συγκέντρωσης: Δεδομένου ότι η ποσότητα της διαλελυμένης ουσίας παραμένει η ίδια, αλλά η ποσότητα του διαλύτη μειώνεται, η συγκέντρωση της διαλελυτικής ουσίας αυξάνεται. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πλέον υψηλότερο ποσοστό διαλυμένης ουσίας στην υπόλοιπη λύση.
Παράδειγμα:
Φανταστείτε μια λύση αλμυρού νερού. Καθώς το νερό εξατμίζεται από το διάλυμα, η ποσότητα αλατιού (διαλυμένη ουσία) παραμένει η ίδια, αλλά η ποσότητα νερού (διαλύτη) μειώνεται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα πιο συμπυκνωμένο διάλυμα αλμυρού νερού, με υψηλότερο ποσοστό αλατιού σε σύγκριση με το αρχικό διάλυμα.
Παράγοντες που επηρεάζουν την εξάτμιση:
* Θερμοκρασία: Οι υψηλότερες θερμοκρασίες αυξάνουν τον ρυθμό εξάτμισης.
* επιφάνεια: Μια μεγαλύτερη επιφάνεια επιτρέπει τη διαφυγή περισσότερων μορίων διαλύτη.
* υγρασία: Η χαμηλή υγρασία επιταχύνει την εξάτμιση καθώς υπάρχει λιγότερος υδρατμός στον αέρα για να εμποδίσει τη διαφυγή των μορίων διαλύτη.
* Κίνηση αέρα: Τα ρεύματα ανέμου ή αέρα απομακρύνουν τα μόρια των εξατμισμένων διαλύτη, επιτρέποντας περισσότερη εξάτμιση.
Σημείωση: Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ίδια η ουσία μπορεί να είναι ασταθής, που σημαίνει ότι μπορεί επίσης να εξατμιστεί. Ωστόσο, η παραπάνω εξήγηση επικεντρώνεται στο τυπικό σενάριο όπου ο διαλύτης εξατμίζεται με ταχύτερο ρυθμό από τη διαλυτή ουσία.
