Ποια δοκιμή χρησιμοποιείται για οργανικές και ανόργανες ενώσεις;

Δεν υπάρχει ένα μόνο τεστ που να αναγνωρίζει οριστικά όλες τις οργανικές και ανόργανες ενώσεις. Αντ 'αυτού, υπάρχουν διάφορες τεχνικές και δοκιμές που χρησιμοποιούνται για τη διάκριση μεταξύ τους, καθένα από τα οποία επικεντρώνεται σε διαφορετικές ιδιότητες:

για οργανικές ενώσεις:

* Δοκιμή καύσης: Οι οργανικές ενώσεις συνήθως καίγονται με χαρακτηριστικό χρώμα φλόγας (π.χ. κίτρινο σούλο για υδρογονάνθρακες).

* στοιχειακή ανάλυση: Προσδιορισμός στοιχείων όπως ο άνθρακας, το υδρογόνο, το οξυγόνο, το άζωτο κ.λπ., χρησιμοποιώντας τεχνικές όπως η ανάλυση CHN.

* Δοκιμές λειτουργικής ομάδας: Οι δοκιμές που προσδιορίζουν συγκεκριμένες λειτουργικές ομάδες όπως οι αλδεΰδες, οι κετόνες, τα οξέα, οι αμίνες κλπ. Αυτές οι δοκιμές είναι συχνά χρωματομετρικές (μεταβαλλόμενες χρώμα).

* Φασματοσκοπικές τεχνικές:

* φασματοσκοπία υπέρυθρης ακτινοβολίας (IR): Προσδιορίζει λειτουργικές ομάδες που βασίζονται σε συγκεκριμένα πρότυπα απορρόφησης της υπέρυθρης ακτινοβολίας.

* φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR): Παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη δομή και τη συγκόλληση των ατόμων εντός του μορίου.

* φασματομετρία μάζας (MS): Καθορίζει το μοριακό βάρος και το πρότυπο κατακερματισμού, δίνοντας ενδείξεις στη δομή.

για ανόργανες ενώσεις:

* Δοκιμές φλόγας: Πολλά μεταλλικά ιόντα παράγουν χαρακτηριστικά χρώματα όταν θερμαίνονται σε μια φλόγα (π.χ. νάτριο - κίτρινο, χαλκό - πράσινο).

* Δοκιμές διαλυτότητας: Τα πρότυπα διαλυτότητας σε διάφορους διαλύτες μπορούν να βοηθήσουν στην ταξινόμηση των ανόργανων ενώσεων που βασίζονται σε ιοντικούς δεσμούς, πολικότητα κ.λπ.

* Χημικές αντιδράσεις: Πολλές ανόργανες ενώσεις υφίστανται χαρακτηριστικές αντιδράσεις με συγκεκριμένα αντιδραστήρια (π.χ. σχηματισμός ιζημάτων, εξέλιξη αερίου).

* Φασματοσκοπικές τεχνικές:

* φασματοσκοπία ατομικής απορρόφησης (AAS): Μετρά την απορρόφηση του φωτός από συγκεκριμένα άτομα, τον εντοπισμό και την ποσοτικοποίηση των ιόντων μετάλλων.

* περίθλαση ακτίνων Χ (XRD): Παρέχει πληροφορίες σχετικά με την κρυσταλλική δομή των ανόργανων ενώσεων.

Βασικές διαφορές:

* Σπονδυλική ραχοκοκαλιά: Οι οργανικές ενώσεις ορίζονται από την ύπαρξη ραχοκοκαλιάς άνθρακα, ενώ οι ανόργανες ενώσεις γενικά δεν έχουν αυτό.

* δεσμός: Οι οργανικές ενώσεις συνήθως περιλαμβάνουν ομοιοπολικούς δεσμούς, ενώ οι ανόργανες ενώσεις συχνά διαθέτουν ιοντικούς δεσμούς.

Σημαντική σημείωση: Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η διάκριση μεταξύ οργανικών και ανόργανων δεν είναι απόλυτη. Ορισμένες ενώσεις, όπως το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) και το ανθρακικό οξύ (H2CO3), μοιράζονται ιδιότητες και των δύο κατηγοριών.

Τελικά, η επιλογή της δοκιμής εξαρτάται από τη συγκεκριμένη ένωση και τις πληροφορίες που προσπαθείτε να συγκεντρώσετε.