bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Όταν το χλώριο ένα ιόν τι θα συμβεί;

Όταν το χλώριο γίνεται ιόν, κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο και σχηματίζει ένα χλωριούχο ιόν (cl-) . Εδώ είναι γιατί:

* Φυσική κατάσταση του χλωρίου: Το χλώριο είναι ένα εξαιρετικά αντιδραστικό μη μεταλλικό στη στοιχειακή του μορφή (CL2). Έχει 7 ηλεκτρόνια στο εξωτερικό του κέλυφος, καθιστώντας το ένα ηλεκτρόνιο που δεν βρίσκεται σε ένα σταθερό οκτάτο.

* Κερδίζοντας ένα ηλεκτρόνιο: Για να επιτευχθεί σταθερότητα, το χλώριο κερδίζει εύκολα ένα ηλεκτρόνιο. Αυτό το ηλεκτρόνιο γεμίζει το εξωτερικό κέλυφος, καθιστώντας το ένα αρνητικά φορτισμένο ιόν.

* Ιόν χλωριούχου: Το προκύπτον ιόν, χλωριούχο (Cl-), είναι πλέον σταθερό με ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος 8 ηλεκτρονίων.

Ακολουθεί μια περίληψη της διαδικασίας:

* Atom Chlorine (CL) + 1 Electron (E-) → Χλωριούχο ιόν (CL-)

Αυτή η διαδικασία είναι κοινή στις χημικές αντιδράσεις, ειδικά όταν το χλώριο αντιδρά με μέταλλα ή άλλα στοιχεία που μπορούν να χάσουν ηλεκτρόνια. Το ιόν χλωριούχου είναι ένα βασικό συστατικό διαφόρων ενώσεων, συμπεριλαμβανομένου του επιτραπέζιου άλατος (NaCl).

Διαφορά μεταξύ σκληρού σιδήρου και μαλακού σιδήρου

Διαφορά μεταξύ σκληρού σιδήρου και μαλακού σιδήρου

Κύρια διαφορά – Σκληρό σίδερο έναντι μαλακό σίδερο Σιδηρομαγνητικό υλικό είναι μια ουσία που μπορεί να έχει μαγνήτιση απουσία εξωτερικού μαγνητικού πεδίου. Υπάρχουν δύο ομάδες μαγνητικών υλικών ως μαλακά μαγνητικά υλικά και σκληρά μαγνητικά υλικά. Ο σίδηρος είναι ένα καλό παράδειγμα σιδηρομαγνητικού

Διαφορά μεταξύ ισομερών διαμόρφωσης και διαμόρφωσης

Διαφορά μεταξύ ισομερών διαμόρφωσης και διαμόρφωσης

Κύρια διαφορά – Διαμόρφωση έναντι διαμορφωτικών ισομερών Ισομέρεια είναι η παρουσία διαφορετικών δομών ή χωρικών διατάξεων για τον ίδιο μοριακό τύπο. Με άλλα λόγια, τα ισομερή μιας συγκεκριμένης ένωσης αποτελούνται από τον ίδιο τύπο ατόμων στην ίδια αναλογία αλλά είναι διαφορετικές ενώσεις λόγω των

Αντιδράσεις δεύτερης τάξης

Αντιδράσεις δεύτερης τάξης

Οι αντιδράσεις δεύτερης τάξης είναι χημικές αντιδράσεις που εξαρτώνται από τις συγκεντρώσεις δύο αντιδραστηρίων πρώτης τάξης ή ένα αντιδραστήριο δεύτερης τάξης. Επειδή οι αντιδράσεις δεύτερης τάξης μπορεί να είναι οποιοσδήποτε από τους δύο τύπους που περιγράφονται παραπάνω, οι ρυθμοί τους μπορούν να