Μπορούν οι καταλύτες να είναι σε μη ζωντανά πράγματα;
Ακολουθούν μερικά παραδείγματα:
* μέταλλα: Η πλατίνα, το παλλάδιο και το νικέλιο είναι κοινοί καταλύτες που χρησιμοποιούνται σε πολλές βιομηχανικές διεργασίες, όπως η παραγωγή βενζίνης, αμμωνίας και πλαστικών.
* Zeolites: Αυτά είναι πορώδη αργιλοπυριτικά που δρουν ως καταλύτες σε πυρόλυση υδρογονανθράκων και στην παραγωγή βενζίνης.
* ένζυμα: Ενώ τα ένζυμα είναι βιολογικοί καταλύτες, βρίσκονται επίσης σε μη ζωτικά πράγματα, όπως στα ερείπια των οργανισμών.
* Στερεά οξέα: Αυτά είναι υλικά όπως η πυριτία-άλλινα που δρουν ως καταλύτες σε διάφορες αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένου του ρωγμή και του ισομερισμού.
Οι καταλύτες λειτουργούν παρέχοντας μια εναλλακτική οδό αντίδρασης με χαμηλότερη ενέργεια ενεργοποίησης, η οποία επιταχύνει τον ρυθμό αντίδρασης χωρίς να καταναλώνεται στη διαδικασία. Αυτή η αρχή ισχύει ανεξάρτητα από το αν ο καταλύτης βρίσκεται σε ζωντανό οργανισμό ή όχι.