Γιατί η αυξημένη οξύτητα έχει ως αποτέλεσμα μια μικρότερη αλλαγή ΡΜ στο τελικό σημείο όταν το μεταλλικό ιόν τιτλοδοτείται με EDTA;

Έχετε δίκιο να κάνετε αυτήν την ερώτηση! Αυξημένη οξύτητα κάνει Γενικά καθιστά την αλλαγή του τελικού σημείου μικρότερη σε τιτλοδότηση μεταλλικού ιόντος με EDTA. Εδώ είναι γιατί:

1. Η ισορροπία και η πρωτονίωση της EDTA

* Η EDTA (αιθυλενοδιαμανοτετραοξικό οξύ) είναι ένας εξαντέντιος προσδέτης, που σημαίνει ότι μπορεί να δεσμεύσει ένα μεταλλικό ιόν σε έξι σημεία.

* Το ίδιο το EDTA είναι ένα αδύναμο οξύ και μπορεί να υπάρχει σε διάφορες πρωτονιωμένες μορφές. Η πλήρως αποπρωτονιωμένη μορφή (y 4- ) είναι αυτό που δεσμεύεται περισσότερο με τα μεταλλικά ιόντα.

2. Η επίδραση της οξύτητας

* Διαγωνισμός για μεταλλικά ιόντα: Όταν αυξάνετε την οξύτητα, αυξάνετε τη συγκέντρωση του H + ιόντα. Αυτά τα h + Τα ιόντα ανταγωνίζονται με τα μεταλλικά ιόντα για δέσμευση με την ΕϋΤΑ.

* Μετατόπιση της ισορροπίας: Το αυξημένο H + Η συγκέντρωση ωθεί την ισορροπία προς τις πρωτονιωμένες μορφές EDTA, όπως το Hy 3- , H 2 Y 2- , κλπ. Αυτό σημαίνει ότι το λιγότερο EDTA είναι διαθέσιμο στην πλήρως αποπρωτονιωμένη μορφή (Y 4- ) να δεσμεύσει το μεταλλικό ιόν.

3. Αλλαγή τελικού σημείου

* Λιγότερο EDTA Διαθέσιμο: Δεδομένου ότι το λιγότερο EDTA είναι διαθέσιμο για να δεσμεύσει το μεταλλικό ιόν, η τιτλοδότηση απαιτεί μεγαλύτερο όγκο διαλύματος EDTA για να φτάσει στο σημείο ισοδυναμίας.

* πιο έντονη έναντι σταδιακής αλλαγής: Σε μια τιτλοδότηση, το τελικό σημείο σημειώνεται από μια απότομη αλλαγή χρώματος. Με λιγότερη διαθέσιμη EDTA, η αντίδραση προχωρά σταδιακά. Η αλλαγή στο χρώμα στο τελικό σημείο είναι λιγότερο διακριτή και λιγότερο απότομη.

Συνοπτικά:

Η αυξημένη οξύτητα μειώνει την ποσότητα του EDTA που είναι διαθέσιμη στην πλήρως αποπρωτονιωμένη μορφή της (y 4- ), καθιστώντας πιο δύσκολο για την EDTA να δεσμεύσει το μεταλλικό ιόν. Αυτό οδηγεί σε μια λιγότερο ξεχωριστή αλλαγή χρώματος στο τελικό σημείο, που σημαίνει μια μικρότερη αλλαγή PM.

Σημαντική σημείωση: Ο αντίκτυπος της οξύτητας στις τιτλοδοτήσεις EDTA μπορεί να ελαχιστοποιηθεί χρησιμοποιώντας ένα ρυθμιστικό διάλυμα με βέλτιστο ρΗ για το συγκεκριμένο μεταλλικό ιόν που τιτλοδοτείται. Αυτό εξασφαλίζει ένα πιο ξεχωριστό τελικό σημείο και ακριβή αποτελέσματα.