Πόσο οξύ είναι ισχυρό και αδύναμο;
Ισχυρά οξέα:
* εντελώς ιονίζοντας στο νερό: Όταν ένα ισχυρό οξύ διαλύεται στο νερό, ουσιαστικά διασπάται εντελώς στα ιόντα του. Για παράδειγμα, το υδροχλωρικό οξύ (HCl) διαχωρίζεται σε ιόντα Η+ και Cl.
* Υψηλή δωρεά πρωτονίων: Δωρίζουν εύκολα πρωτόνια, οδηγώντας σε υψηλή συγκέντρωση ιόντων Η+ σε διάλυμα.
* Παραδείγματα: Υδροχλωρικό οξύ (HCl), θειικό οξύ (H2SO4), νιτρικό οξύ (HNO3)
αδύναμα οξέα:
* μερικώς ιονίζει στο νερό: Τα αδύναμα οξέα δίνουν μόνο ένα μικρό μέρος των πρωτονίων τους όταν διαλύονται στο νερό. Υπάρχουν σε ισορροπία μεταξύ των ιονισμένων και των μη ιονισμένων μορφών.
* χαμηλότερη δωρεά πρωτονίων: Δωρίζουν τα πρωτόνια λιγότερο εύκολα, με αποτέλεσμα χαμηλότερη συγκέντρωση ιόντων Η+ σε διάλυμα.
* Παραδείγματα: Οξετικό οξύ (CH3COOH), ανθρακικό οξύ (H2CO3), κιτρικό οξύ (C6H8O7)
Βασικά σημεία:
* ph: Τα ισχυρά οξέα έχουν χαμηλότερο ρΗ (πιο όξινο) από τα αδύναμα οξέα.
* Ισορροπία: Ο ιονισμός των ασθενών οξέων είναι αναστρέψιμος, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να ανακτήσουν το πρωτόνιο τους.
* Αντοχή έναντι συγκέντρωσης: Η αντοχή ενός οξέος είναι μια ιδιότητα του ίδιου του μορίου, ενώ η συγκέντρωση αναφέρεται στο πόσο οξύ υπάρχει σε έναν δεδομένο όγκο. Ένα αραιωμένο διάλυμα ενός ισχυρού οξέος μπορεί να είναι πολύ όξινο.
Είναι σημαντικό να σημειώσετε:
* Δεν υπάρχει σαφής διαχωριστική γραμμή μεταξύ ισχυρών και ασθενών οξέων. Ορισμένα οξέα θεωρούνται "μέτρια ισχυρά".
* Η έννοια της αντοχής οξέος είναι σε σχέση με τον διαλύτη. Ένα οξύ που είναι ισχυρό σε νερό μπορεί να είναι αδύναμο σε διαφορετικό διαλύτη.