Ποιος είναι ο ορισμός της χημικής διάβρωσης;
Εδώ είναι μια πιο λεπτομερής κατανομή:
* Χημική αντίδραση: Η διαδικασία περιλαμβάνει μια χημική αντίδραση μεταξύ του υλικού και του περιβάλλοντος περιβάλλοντος, το οποίο μπορεί να είναι ένα αέριο, υγρό ή ακόμα και άλλο στερεό.
* Περιβάλλον: Το περιβάλλον διαδραματίζει βασικό ρόλο στη διάβρωση. Παράγοντες όπως η θερμοκρασία, η υγρασία, η παρουσία συγκεκριμένων χημικών ουσιών και ακόμη και η παρουσία μικροοργανισμών μπορούν να επηρεάσουν τον ρυθμό και τον τύπο διάβρωσης.
* Νέες ενώσεις: Η αντίδραση παράγει νέες ενώσεις στην επιφάνεια του υλικού. Αυτές οι ενώσεις μπορούν να είναι οξείδια, σουλφίδια, χλωρίδια ή άλλοι τύποι χημικών ενώσεων, ανάλογα με τις ουσίες που αντιδρούν.
* επιδείνωση: Ο σχηματισμός αυτών των νέων ενώσεων μπορεί να οδηγήσει σε διάφορες μορφές υποβάθμισης:
* Απώλεια υλικού: Το υλικό μπορεί να είναι φυσικά φθαρμένο, οδηγώντας σε αραίωση ή αποδυνάμωση.
* Απώλεια λειτουργικότητας: Οι επιφανειακές ιδιότητες του υλικού μπορεί να αλλάξουν, να επηρεάσουν την ικανότητά του να διεξάγει ηλεκτρική ενέργεια, να αντισταθεί στη θερμότητα ή να εκτελέσει τη λειτουργία του.
* Απώλεια εμφάνισης: Η επιφάνεια μπορεί να αποχρωματιστεί, να τοποθετηθεί ή να αισθανθεί αισθητικά ανεπιθύμητο.
Παραδείγματα χημικής διάβρωσης:
* σκουριά σιδήρου: Ο σίδηρος αντιδρά με οξυγόνο και νερό για να σχηματίσει οξείδιο του σιδήρου (σκουριά), το οποίο είναι ένα λεπτό, εύθραυστο υλικό που αποδυναμώνει το σίδερο.
* Tarnish on Silver: Το ασήμι αντιδρά με ενώσεις θείου στον αέρα για να σχηματίσει σουλφίδιο αργύρου, μια μαύρη ένωση που βαρεθεί η λάμψη του αργύρου.
* Acide Attack on Metals: Τα ισχυρά οξέα μπορούν να διαλύουν τα μέταλλα αντιδρώντας μαζί τους για να σχηματίσουν άλατα και αέριο υδρογόνου.
Κατανόηση των διαφόρων τύπων χημικής διάβρωσης και των παραγόντων που επηρεάζουν είναι ζωτικής σημασίας για την επιλογή κατάλληλων υλικών για διάφορες εφαρμογές και την εφαρμογή προστατευτικών μέτρων για την πρόληψη ή την ελαχιστοποίηση της βλάβης της διάβρωσης.
