Μπορεί να λειτουργήσει ένας υδατάνθρακες ως καταλύτης;
* Οι καταλύτες είναι τυπικά πρωτεΐνες (ένζυμα): Τα ένζυμα, τα οποία είναι πρωτεΐνες, είναι οι κύριοι βιολογικοί καταλύτες. Έχουν συγκεκριμένες ενεργές θέσεις που συνδέονται με αντιδραστήρια (υποστρώματα) και διευκολύνουν τις χημικές αντιδράσεις.
* Οι υδατάνθρακες δεν έχουν την απαραίτητη δομή και λειτουργικότητα: Οι υδατάνθρακες αποτελούνται κυρίως από άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο. Είναι συχνά μακριές αλυσίδες σακχάρων, παρέχοντας αποθήκευση ενέργειας και δομική υποστήριξη. Δεν έχουν τις σύνθετες τρισδιάστατες δομές και ειδικές αλληλουχίες αμινοξέων που απαιτούνται για την καταλυτική δράση.
Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις:
* ένζυμα γλυκοσιδάσης: Αυτά τα ένζυμα χρησιμοποιούν μόρια υδατανθράκων ως μέρος της ενεργού θέσης τους. Καταρρέουν τους υδατάνθρακες σε μικρότερες μονάδες. Σε αυτή την περίπτωση, οι υδατάνθρακες είναι ένα συστατικό του ενζύμου, όχι ο ίδιος ο καταλύτης.
* ριβοένζυμα: Ορισμένα μόρια RNA (τα οποία είναι νουκλεϊνικά οξέα, όχι υδατάνθρακες) έχουν καταλυτική δραστικότητα. Ονομάζονται ριβοένζυμα και δρουν ως ένζυμα σε ορισμένες βιολογικές διεργασίες.
Συνοπτικά: Ενώ οι υδατάνθρακες δεν λειτουργούν συνήθως ως οι ίδιοι οι καταλύτες, μπορούν να συμμετέχουν σε καταλυτικές διεργασίες μέσω της αλληλεπίδρασής τους με τα ένζυμα ή ως συστατικά άλλων καταλυτικών μορίων όπως ριβοένζυμα.
