Πώς λειτουργεί μια υγρή χρωματογραφία αερίου;
1. Έγχυση και εξάτμιση:
* Το δείγμα εγχέεται σε θερμαινόμενη θύρα έγχυσης.
* Η θερμότητα εξατμίζει τα συστατικά του δείγματος, μετατρέποντάς τα σε αέρια φάση.
2. Κινητή φάση και στατική φάση:
* Κινητή φάση: Ένα αέριο αδρανούς μεταφορέα (π.χ. ήλιο, άζωτο) ρέει μέσω του συστήματος, μεταφέροντας τα συστατικά του εξατμισμένου δείγματος.
* Στατική φάση: Ένα μη πτητικό υγρό είναι επικαλυμμένο σε ένα στερεό υλικό στήριξης (π.χ. πυριτική γέλη) συσκευασμένο μέσα σε μια μακρά, περιτυλιγμένη στήλη.
3. Διαχωρισμός:
* Καθώς το αέριο φορέα ωθεί τα συστατικά του δείγματος μέσω της στήλης, αλληλεπιδρούν με τη στατική φάση.
* Ο βαθμός αλληλεπίδρασης εξαρτάται από τη μεταβλητότητα του συστατικού και τη συγγένειά του για τη στατική φάση.
* Περισσότερα πτητικά συστατικά ξοδεύουν λιγότερο χρόνο αλληλεπιδρώντας με τη στατική φάση, περνώντας από τη στήλη ταχύτερα.
* Λιγότερο πτητικά συστατικά ξοδεύουν περισσότερο χρόνο αλληλεπιδρώντας με τη στατική φάση, κινούμενοι πιο αργές.
* Αυτή η διαφορά στους χρόνους αλληλεπίδρασης οδηγεί στον διαχωρισμό των συστατικών.
4. Ανίχνευση:
* Τα διαχωρισμένα εξαρτήματα ανιχνεύονται καθώς βγαίνουν από τη στήλη.
* Διατίθενται διάφοροι ανιχνευτές, ο καθένας με τη δική του ευαισθησία και επιλεκτικότητα:
* ανιχνευτής ιονισμού φλόγας (FID): Ευαίσθητο στις περισσότερες οργανικές ενώσεις.
* Ανιχνευτής θερμικής αγωγιμότητας (TCD): Ανιχνεύει όλα τα εξαρτήματα, αλλά λιγότερο ευαίσθητα από το FID.
* ανιχνευτής λήψης ηλεκτρονίων (ECD): Εξαιρετικά ευαίσθητες σε ενώσεις με ηλεκτροαρνητικές ομάδες (π.χ. αλογόνα).
* φασματομετρία μάζας (MS): Παρέχει πληροφορίες σχετικά με το μοριακό βάρος και τη δομή των συστατικών.
5. Ερμηνεία δεδομένων:
* Η έξοδος του ανιχνευτή δημιουργεί ένα χρωματογράφημα, ένα γράφημα που δείχνει την ένταση του σήματος (ύψος ή περιοχή κορυφής) έναντι του χρόνου.
* Κάθε κορυφή στο χρωματογράφημα αντιστοιχεί σε ένα συγκεκριμένο στοιχείο στο δείγμα.
* Με την ανάλυση του χρόνου συγκράτησης (ο χρόνος που χρειάζεται για να φτάσει ο ανιχνευτής) και η περιοχή αιχμής, μπορεί κανείς να εντοπίσει και να ποσοτικοποιήσει τα συστατικά του δείγματος.
Εφαρμογές του GLC:
Το GLC χρησιμοποιείται ευρέως σε διάφορους τομείς, όπως:
* Περιβαλλοντική ανάλυση: Παρακολούθηση της ποιότητας του αέρα και του νερού, αναλύοντας τους ρύπους.
* Επιστήμη τροφίμων: Αξιολόγηση της ποιότητας των τροφίμων, προσδιορισμός αντικειμένων, καθορίζοντας υπολείμματα φυτοφαρμάκων.
* Φαρμακευτικά: Έλεγχος ποιότητας των φαρμακευτικών προϊόντων, αναλύοντας τον μεταβολισμό των φαρμάκων.
* Χημεία: Ανάλυση μιγμάτων, μελετώντας την κινητική της αντίδρασης.
Πλεονεκτήματα του GLC:
* Υψηλή ανάλυση και ευαισθησία, επιτρέποντας την ανίχνευση και τον ποσοτικό προσδιορισμό των ιχνοστοιχείων των αναλυτών.
* Καλή αναπαραγωγικότητα και ακρίβεια.
* Σχετικά εύκολο στη λειτουργία.
* Ευπροσάρμοστο και εφαρμόσιμο σε ένα ευρύ φάσμα δειγμάτων.
Περιορισμοί του GLC:
* Μόνο κατάλληλα για πτητικά συστατικά που μπορούν να εξατμιστούν.
* Μπορεί να μην είναι κατάλληλο για πολύ περίπλοκα μίγματα.
* Περιορισμένη στην ανάλυση εξαρτημάτων που αλληλεπιδρούν με την επιλεγμένη στατική φάση.
