Πώς μπορείτε να ξέρετε ποια χρέωση υπάρχει σε μια ουσία πότε θα σπάσει η χημική εξίσωση;
Οι χημικές εξισώσεις δείχνουν μόνο τη συνολική αλλαγή:
* Εξισορρόπηση: Οι χημικές εξισώσεις είναι ισορροπημένες για να εξασφαλιστεί ο ίδιος αριθμός κάθε τύπου ατόμου και στις δύο πλευρές. Αυτό μας λέει για τα *αντιδραστήρια *και *προϊόντα *, όχι απαραίτητα για τις *χρεώσεις *των μεμονωμένων ιόντων.
* Χωρίς πληροφορίες χρέωσης: Οι χημικές εξισώσεις δεν δείχνουν ρητά τις χρεώσεις των ιόντων. Για παράδειγμα:
* NaCl (aq) → Na + (aq) + cl- (aq)
* Αυτό δείχνει το σχηματισμό ιόντων νατρίου και χλωριούχου, αλλά δεν δηλώνει τις κατηγορίες τους. Γνωρίζουμε ήδη αυτές τις πληροφορίες από τον περιοδικό πίνακα.
Για να καθορίσετε τη χρέωση, χρειάζεστε πρόσθετες πληροφορίες:
1. Ιονικές ενώσεις:
* Χρησιμοποιήστε τον περιοδικό πίνακα για να προσδιορίσετε το αναμενόμενο φορτίο των κοινών ιόντων (π.χ., τα στοιχεία της ομάδας 1 έντυπα +1 ιόντα, η ομάδα 2 μορφή +2, κλπ.).
* Χρησιμοποιήστε τις αρχές της ηλεκτροαρνητικότητας και των καταστάσεων οξείδωσης για να προβλέψετε αλλαγές φορτίου.
2. Πολυατομικά ιόντα:
* Απομνημονεύστε τα κοινά πολυατομικά ιόντα και τις χρεώσεις τους (π.χ. θειικό άλας, so₄²⁻).
* Μπορείτε συχνά να συμπεράνετε την κατηγορία ενός πολυατομικού ιόντος με βάση τον τύπο του και τις κατηγορίες των συστατικών στοιχείων του.
3. Αντιδράσεις οξειδοαναγωγής:
* Σε αντιδράσεις οξειδοαναγωγής, πρέπει να προσδιορίσετε τους αριθμούς οξείδωσης των εμπλεκόμενων στοιχείων.
* Η μεταβολή των αριθμών οξείδωσης υποδεικνύει τη μεταφορά φορτίου κατά τη διάρκεια της αντίδρασης.
Παράδειγμα:
Εξετάστε την αντίδραση:
* Cu (s) + 2agno₃ (aq) → cu (no₃) ₂ (aq) + 2ag (s)
Για να καθορίσετε τη χρέωση:
* cu: Ο χαλκός ξεκινά ως ουδέτερο στοιχείο (0 φορτίο). Γίνεται cu² ⁺ στο προϊόν.
* ag: Το ασήμι ξεκινά ως Ag⁺ στο Agno₃. Γίνεται ένα ουδέτερο στοιχείο (0 φορτίο) στο προϊόν.
* no₃: Το νιτρικό ιόν (NO₃⁻) παραμένει αμετάβλητο σε όλη την αντίδραση.
Συνοπτικά:
* Οι χημικές εξισώσεις σας λένε για τη συνολική μεταβολή των ουσιών, όχι για τις χρεώσεις μεμονωμένων ιόντων.
* Για να προσδιορίσετε τη φόρτιση, χρησιμοποιήστε τις γνώσεις σας για ιοντικές ενώσεις, πολυατομικά ιόντα και αντιδράσεις οξειδοαναγωγής.
* Συμβουλευτείτε πρόσθετους πόρους όπως περιοδικούς πίνακες και εγχειρίδια χημείας για συγκεκριμένες τιμές φόρτισης.
