Πώς καθορίζετε τη διαλυτότητα των φειδωμένα διαλυτών αλάτων;
1. Άμεση μέτρηση:
* Πειραματικά: Αυτό περιλαμβάνει τη διάλυση του αλατιού σε έναν γνωστό όγκο νερού, επιτρέποντας στο διάλυμα να φτάσει στην ισορροπία και στη συνέχεια στη μέτρηση της συγκέντρωσης των διαλυμένων ιόντων χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές όπως:
* τιτλοδότηση: Αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει την αντίδραση των διαλυμένων ιόντων με μια λύση γνωστής συγκέντρωσης (τιτλοδότηση) για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσής τους.
* φασματοφωτομετρία: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί την απορρόφηση του φωτός από τα διαλυμένα ιόντα σε συγκεκριμένα μήκη κύματος για να ποσοτικοποιήσει τη συγκέντρωσή τους.
* φασματοσκοπία ατομικής απορρόφησης (AAS): Αυτή η τεχνική μετρά την απορρόφηση του φωτός από τα μεταλλικά ιόντα στο διάλυμα για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσής τους.
* Περιορισμοί: Αυτή η μέθοδος μπορεί να είναι χρονοβόρα και απαιτεί προσεκτική πειραματική ρύθμιση και ακριβείς μετρήσεις. Δεν είναι κατάλληλο για εξαιρετικά αδιάλυτα άλατα λόγω των χαμηλών συγκεντρώσεων.
2. Σταραχή του προϊόντος διαλυτότητας (KSP):
* Θεωρητική προσέγγιση: Η τιμή KSP αντιπροσωπεύει τη σταθερά ισορροπίας για τη διάλυση ενός φειδώ διαλυτό αλατιού. Υπολογίζεται πολλαπλασιάζοντας τις συγκεντρώσεις των ιόντων που αυξάνονται στους στοιχειομετρικούς συντελεστές τους στην ισορροπημένη αντίδραση διάλυσης.
* Παράδειγμα: Για τη διάλυση του AGCL:
* AGCL (S) ⇌ ag⁺ (aq) + cl⁻ (aq)
* Ksp =[ag⁺] [cl⁻]
* Χρήση KSP για τον υπολογισμό της διαλυτότητας: Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την τιμή KSP για να υπολογίσετε τη διαλυτότητα του αλατιού, η οποία ορίζεται ως η συγκέντρωση του κατιόντος σε ένα κορεσμένο διάλυμα.
* Περιορισμοί: Αυτή η μέθοδος προϋποθέτει την ιδανική συμπεριφορά και δεν αντιπροσωπεύει τις πλευρικές αντιδράσεις ή τον σχηματισμό συμπλόκου.
3. Χρήση τιμών βάσης δεδομένων ή βιβλιογραφίας:
* ευκολία: Πολλές διαδικτυακές βάσεις δεδομένων και εγχειρίδια παρέχουν τιμές με πίνακα για KSP και διαλυτότητες διαφόρων αλάτων.
* Περιορισμοί: Η ακρίβεια αυτών των τιμών εξαρτάται από την πηγή και μπορεί να μην είναι πάντα αξιόπιστη για συγκεκριμένες συνθήκες.
Βήματα για τον προσδιορισμό της διαλυτότητας:
1. Γράψτε την εξίσωση ισορροπημένης διάλυσης για το αλάτι.
2. Καθορίστε τη διαλυτότητα ως τη μοριακή συγκέντρωση του κατιόντος σε ένα κορεσμένο διάλυμα.
3. Εκφράζουν τις συγκεντρώσεις των ιόντων από την άποψη του S, με βάση την στοιχειομετρία της εξίσωσης διάλυσης
4. Αντικαταστήστε τις συγκεντρώσεις στην έκφραση KSP και λύστε για s.
5. Εάν παρέχεται το KSP, χρησιμοποιήστε απευθείας για να υπολογίσετε τη διαλυτότητα (ες)
Παράγοντες που επηρεάζουν τη διαλυτότητα:
* Θερμοκρασία: Η διαλυτότητα γενικά αυξάνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας.
* Κοινό αποτέλεσμα ιόντων: Η παρουσία ενός κοινού ιόντος μειώνει τη διαλυτότητα του φρικιαστικά διαλυτού αλατιού.
* ph: Η διαλυτότητα των αλάτων που περιέχουν όξινα ή βασικά ανιόντα μπορεί να επηρεαστεί από τις μεταβολές του ρΗ.
* Σχηματισμός συμπλόκου: Ο σχηματισμός διαλυτών συμπλοκών μπορεί να αυξήσει την φαινομενική διαλυτότητα ενός φειδώ διαλυτό αλατιού.
Είναι σημαντικό να εξεταστεί το συγκεκριμένο πλαίσιο και οι περιορισμοί κάθε μεθόδου κατά τον προσδιορισμό της διαλυτότητας των φειδώ διαλυτών αλάτων.
