Είναι απαραίτητο οι ενώσεις να είναι χρωματισμένες για να διαχωριστούν με χρωματογραφία;
Εδώ είναι γιατί:
* Η χρωματογραφία διαχωρίζεται με βάση διαφορετικές φυσικές ή χημικές ιδιότητες: Αυτές οι ιδιότητες περιλαμβάνουν:
* Προσρόφηση: Πόσο έντονα μια ένωση κολλάει στη στατική φάση (π.χ. πηκτή πυριτικής σε χρωματογραφία στήλης).
* διαμέρισμα: Πόσο εύκολα μια ένωση διαλύεται στην κινητή φάση (π.χ. ένας διαλύτης στη χρωματογραφία στήλης).
* Αποκλεισμός μεγέθους: Το μέγεθος των μορίων, επιτρέποντας τα μικρότερα να περάσουν από τους πόρους στη στατική φάση.
* Το χρώμα δεν αποτελεί παράγοντα διαχωρισμού: Η χρωματογραφία λειτουργεί ανεξάρτητα από το αν οι ενώσεις είναι χρωματισμένες ή όχι.
* Μέθοδοι ανίχνευσης:
* οπτική: Εάν οι ενώσεις είναι χρωματισμένες, είναι εύκολο να βλέπετε τις ζώνες καθώς διαχωρίζονται.
* Άλλες μέθοδοι: Πολλές άλλες μέθοδοι χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση άχρωμων ενώσεων, όπως η απορρόφηση υπεριώδους ακτινοβολίας, ο φθορισμός ή η χημική χρώση.
Συνοπτικά: Ενώ το χρώμα μπορεί να είναι χρήσιμο για την οπτική ταυτοποίηση χωριστών ενώσεων, δεν αποτελεί απαίτηση για χρωματογραφία.
