Ποιο χημικό που χρησιμοποιείται στο σύστημα ψύξης για την καταστροφή του στρώματος του όζοντος;
Εδώ είναι γιατί:
* Μηχανισμός εξάντλησης του όζοντος: Τα CFCs, όταν απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα, ανεβαίνουν στη στρατόσφαιρα. Η ακτινοβολία υπεριώδους ακτινοβολίας καταρρέει CFCs, απελευθερώνοντας άτομα χλωρίου. Αυτά τα άτομα χλωρίου δρουν ως καταλύτες, σπάζοντας τα μόρια του όζοντος (Ο3) σε μόρια οξυγόνου (Ο2). Ένα άτομο χλωρίου μπορεί να καταστρέψει χιλιάδες μόρια του όζοντος, οδηγώντας σε σημαντική εξάντληση του όζοντος.
* Σταδιακή κατάταξη CFCS: Λόγω της επιζήμητης επίδρασής τους στο στρώμα του όζοντος, τα CFCs έχουν καταργηθεί σε μεγάλο βαθμό κάτω από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ , μια διεθνής συνθήκη που υπογράφηκε το 1987.
Σημαντική σημείωση: Ενώ τα CFCs ήταν ο κύριος ένοχος, άλλες ουσίες που καταστρέφουν το όζον (ODs) περιλαμβάνουν halons, μεθυλοβρωμίδιο και υδροχλωροφθοροκαρμόνες (HCFCs). Αυτά είναι επίσης σταδιακά στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ.
Σήμερα, τα συστήματα ψύξης χρησιμοποιούν πιο φιλικές προς το περιβάλλον εναλλακτικές λύσεις όπως υδροφθοροκαρδές (HFCS) , τα οποία έχουν πολύ χαμηλότερο δυναμικό εξάντλησης του όζοντος (ODP). Ωστόσο, τα HFC είναι ισχυρά αέρια θερμοκηπίου, επομένως οι προσπάθειες βρίσκονται σε εξέλιξη για να τα αντικαταστήσουν με ακόμη πιο βιώσιμες επιλογές όπως φυσικά ψυκτικά (π.χ. αμμωνία, υδρογονάνθρακες).
