Γιατί οι ιοντικοί δεσμοί είναι πάντα πολικοί;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Η ηλεκτροαρνητικότητα είναι η ικανότητα ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια προς τον εαυτό του σε χημικό δεσμό.
* Ιονικά ομόλογα: Σε ιοντικούς δεσμούς, ένα άτομο (τυπικά ένα μέταλλο) έχει πολύ χαμηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα από το άλλο άτομο (συνήθως μη μέταλλο). Αυτή η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα προκαλεί το πιο ηλεκτροαρνητικό άτομο να "κλέψει" ένα ηλεκτρόνιο από το λιγότερο ηλεκτροαρνητικό άτομο.
* σχηματισμός ιόντων: Το άτομο που χάνει ένα ηλεκτρόνιο γίνεται ένα θετικά φορτισμένο ιόν (κατιόν), ενώ το άτομο που κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο γίνεται ένα αρνητικά φορτισμένο ιόν (ανιόν).
* πολικότητα: Αυτός ο διαχωρισμός των φορτίων δημιουργεί μια μόνιμη διπολική στιγμή μέσα στον ιονικό δεσμό. Οι θετικές και αρνητικές χρεώσεις συγκεντρώνονται στα αντίθετα άκρα του δεσμού, καθιστώντας το ιδιαίτερα πολικό.
Παράδειγμα:
Στον σχηματισμό χλωριούχου νατρίου (NaCl), το νάτριο (Na) έχει χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα, ενώ το χλώριο (CL) έχει υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Το χλώριο "κλέβει" ένα ηλεκτρόνιο από το νάτριο, δημιουργώντας ένα θετικό ιόν νατρίου (Na+) και ένα αρνητικό ιόν χλωριούχου (Cl-). Ο δεσμός που προκύπτει μεταξύ των δύο ιόντων είναι έντονα πολικός λόγω του σημαντικού διαχωρισμού του φορτίου.
Συνοπτικά:
* Οι ιοντικοί δεσμοί περιλαμβάνουν πλήρη μεταφορά ηλεκτρονίων.
* Αυτή η μεταφορά δημιουργεί μεγάλη διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα, οδηγώντας στο σχηματισμό ιόντων.
* Ο διαχωρισμός των φορτίων στα ιόντα δημιουργεί μια μόνιμη διπολική στιγμή, καθιστώντας τους ιωνικούς δεσμούς πάντα πολικούς.