Ποια είναι η σχέση μεταξύ της θερμοκρασίας ενός διαλύτη και της διαλυμένης ουσίας που διαλύεται;
* Κινητική ενέργεια: Καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία, τα μόρια του διαλύτη κερδίζουν περισσότερη κινητική ενέργεια. Κινούνται ταχύτερα και συγκρούονται συχνότερα με τα σωματίδια διαλυτής ουσίας.
* Breaking Bonds: Αυτή η αυξημένη κινητική ενέργεια συμβάλλει στην αντιμετώπιση των ελκυστικών δυνάμεων που συγκρατούν τα σωματίδια διαλυτής ουσίας (όπως οι ιοντικοί δεσμοί ή οι διαμοριακές δυνάμεις), επιτρέποντάς τους να σπάσουν και να διασκορπίζονται πιο εύκολα στον διαλύτη.
* εντροπία: Η αυξημένη κίνηση των μορίων οδηγεί επίσης σε μια πιο τυχαία και διαταραγμένη κατάσταση (υψηλότερη εντροπία), η οποία ευνοεί τη διαδικασία διάλυσης.
Εξαιρέσεις:
* Αέρια: Η διαλυτότητα των αερίων σε υγρά μειώνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η υψηλότερη κινητική ενέργεια επιτρέπει στα μόρια αερίου να ξεφύγουν από το διάλυμα πιο εύκολα.
* Ειδικές ουσίες: Ορισμένες στερεές διαλυμένες ουσίες έχουν μοναδικά χαρακτηριστικά διαλυτότητας και μπορεί να παρουσιάζουν διαφορετικές συμπεριφορές σε διαφορετικές θερμοκρασίες.
Παράδειγμα:
* Η ζάχαρη (ένα στερεό) διαλύεται πιο εύκολα σε ζεστό νερό από ό, τι σε κρύο νερό.
Συνοπτικά:
Για τις περισσότερες στερεές διαλύσεις, η αύξηση της θερμοκρασίας του διαλύτη αυξάνει την ποσότητα διαλελυμένης ουσίας που μπορεί να διαλυθεί. Αυτό οφείλεται στην αυξημένη κινητική ενέργεια των μορίων του διαλύτη, τα οποία βοηθούν στη διάσπαση των σωματιδίων διαλυμένης ουσίας και τα διασκορπισμένα τους στο διάλυμα.