Πώς γνώριζε ο Dalton πόσα άτομα ήταν σε ένα μόριο;
Εδώ είναι γιατί:
* Η θεωρία του Dalton βασίστηκε σε αναλογίες: Κατανοούσε ότι τα στοιχεία συνδυάζονται σε σταθερές αναλογίες με μάζα (νόμος ορισμένων αναλογιών), αλλά δεν μπορούσε να μετράει άμεσα τα άτομα.
* Περιορισμένες πειραματικές μέθοδοι: Ο Dalton βασίστηκε στη χημική ανάλυση και παρατηρήσεις των αντιδράσεων. Δεν μπορούσε να δει ή να μετρήσει μεμονωμένα άτομα.
* Η έννοια των μορίων εξελίχθηκε: Ενώ ο Dalton πρότεινε άτομα, η έννοια των μορίων (δύο ή περισσότερα άτομα συνδεδεμένα μαζί) εξακολουθούσε να αναπτύχθηκε.
Οι μεταγενέστεροι επιστήμονες βασίστηκαν στο έργο του Dalton, οδηγώντας στην ανάπτυξη τεχνικών για τον προσδιορισμό της μοριακής σύνθεσης:
* Νόμος του Avogadro: Αυτός ο νόμος, που προτάθηκε από τον Amedeo Avogadro το 1811, δήλωσε ότι ίσοι όγκοι αερίων στην ίδια θερμοκρασία και πίεση περιέχουν τον ίδιο αριθμό μορίων. Αυτό παρείχε έναν τρόπο να συσχετίσουμε τον όγκο ενός αερίου στον αριθμό των μορίων.
* φασματοσκοπία: Τεχνικές όπως η υπέρυθρη και η φασματομετρία μάζας επέτρεψαν στους επιστήμονες να αναλύουν τη δομή και τη σύνθεση των μορίων.
* Κρυσταλογραφία ακτίνων Χ: Αυτή η μέθοδος, που πρωτοστάτησε από τον Max von Laue, επέτρεψε στους επιστήμονες να καθορίσουν τη διάταξη των ατόμων εντός κρυστάλλων, παρέχοντας πληροφορίες σχετικά με τη μοριακή δομή.
Συνοπτικά, ο Dalton έθεσε το θεμέλιο για την ατομική θεωρία, αλλά ο καθορισμός του ακριβούς αριθμού των ατόμων σε ένα μόριο ήρθε πολύ αργότερα με την ανάπτυξη προηγμένων πειραματικών μεθόδων και κατανόησης των μοριακών εννοιών.
