bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Πώς προσδιορίζετε ποια είναι η πολική και η μη διαλύτη;

Δείτε πώς μπορείτε να εντοπίσετε πολικούς και μη πολικούς διαλύτες:

Κατανόηση της πολικότητας

* πολικότητα αναφέρεται στην ανομοιογενή κατανομή της πυκνότητας ηλεκτρονίων μέσα σε ένα μόριο. Αυτό δημιουργεί ένα μερικό θετικό φορτίο (δ+) στο ένα άκρο και ένα μερικό αρνητικό φορτίο (δ-) από την άλλη.

* Πολικοί διαλύτες έχουν σημαντική διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ των ατόμων μέσα στα μόρια τους, οδηγώντας σε διαχωρισμό των φορτίων.

* μη πολικοί διαλύτες Έχετε μια ισορροπημένη κατανομή της πυκνότητας ηλεκτρονίων, που σημαίνει ότι δεν υπάρχει σημαντικός διαχωρισμός των φορτίων.

Προσδιορισμός πολικών διαλυτών

1. Αναζητήστε διαφορές ηλεκτροαρνητικότητας: Οι διαλύτες με σημαντική διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ των ατόμων στα μόρια τους τείνουν να είναι πολικοί.

* Παραδείγματα:

* νερό (h₂o): Το οξυγόνο είναι πολύ πιο ηλεκτροαρνητικό από το υδρογόνο, δημιουργώντας ένα πολικό μόριο.

* αιθανόλη (ch₃ch₂oh): Το άτομο οξυγόνου στην ομάδα υδροξυλίου (-ΟΗ) αντλεί ηλεκτρόνια μακριά από τα άτομα άνθρακα και υδρογόνου, με αποτέλεσμα την πολικότητα.

* ακετόνη (ch₃coch₃): Η ομάδα καρβονυλίου (C =O) είναι πολική λόγω της διαφοράς ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ του άνθρακα και του οξυγόνου.

2. Εξετάστε το μοριακό σχήμα: Τα μόρια με ασύμμετρα σχήματα είναι πιο πιθανό να είναι πολικά.

* Παράδειγμα:Το λυγισμένο σχήμα του νερού επιτρέπει την επικέντρωση των μερών θετικών και αρνητικών φορτίων στις αντίθετες πλευρές του μορίου.

Προσδιορισμός μη πολικών διαλυτών

1. Αναζητήστε παρόμοια ηλεκτροαρνητικότητα: Οι διαλύτες με ελάχιστες διαφορές ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ των ατόμων τείνουν να είναι μη πολικοί.

* Παραδείγματα:

* εξάνιο (c₆h₁₄): Οι δεσμοί άνθρακα-υδρογόνου έχουν πολύ παρόμοιες τιμές ηλεκτροαρνητικότητας, καθιστώντας το εξάνιο μη πολικό.

* Diethyl Ether (ch₃ch₂och₂ch₃): Το άτομο οξυγόνου είναι λιγότερο ηλεκτροαρνητικό από ό, τι σε νερό ή αιθανόλη, οδηγώντας σε ασθενέστερο διαχωρισμό των φορτίων.

2. Εξετάστε το μοριακό σχήμα: Τα συμμετρικά μόρια είναι πιο πιθανό να είναι μη πολικά.

* Παράδειγμα:Το μεθάνιο (CH₄) έχει τετραεδρικό σχήμα και ομοιόμορφη κατανομή των φορτίων, καθιστώντας την μη πολική.

Ο κανόνας "όπως διαλύεται όπως"

Μια βασική αρχή στη χημεία είναι "σαν να διαλύεται όπως". Αυτό σημαίνει:

* Οι πολικοί διαλύτες διαλύουν πολικές διαλυμένες ουσίες.

* Οι μη πολικοί διαλύτες διαλύουν μη πολικές διαλυμένες ουσίες.

Παραδείγματα:

* Το αλάτι (NaCl) είναι πολικό: Θα διαλυθεί σε νερό (πολικός διαλύτης).

* Το λάδι (κυρίως υδρογονάνθρακες) είναι μη πολικό: Θα διαλυθεί σε εξάνιο (μη πολικός διαλύτης).

Σημαντικές σημειώσεις

* Η διαλυτότητα είναι πολύπλοκη: Παράγοντες πέρα ​​από την πολικότητα, όπως η θερμοκρασία και η πίεση, παίζουν επίσης ρόλο στον τρόπο με τον οποίο διαλύονται οι ουσίες.

* Ορισμένα μόρια έχουν τόσο πολικές όσο και μη πολικές περιοχές: Αυτά ονομάζονται αμφιφιλικά μόρια.

* Παράδειγμα:Το σαπούνι έχει μια πολική κεφαλή και μια μη πολική ουρά, επιτρέποντάς του να διαλύσει τόσο ελαιώδεις όσο και υδαρές ουσίες.

Διαφορά μεταξύ ορμονών και νευροδιαβιβαστών

Διαφορά μεταξύ ορμονών και νευροδιαβιβαστών

Κύρια διαφορά – Ορμόνες εναντίον Νευροδιαβιβαστών Οι ορμόνες και οι νευροδιαβιβαστές είναι δύο τύποι χημικών μορίων σηματοδότησης που παράγονται από ζώα. Είναι υπεύθυνοι για τη συμπεριφορά και τις στάσεις του οργανισμού. Οι ορμόνες μπορεί να είναι είτε πρωτεΐνες, είτε λιπίδια ή μόρια με βάση τη χολη

Ομοιοπολικές ενώσεις – Παραδείγματα και ιδιότητες

Ομοιοπολικές ενώσεις – Παραδείγματα και ιδιότητες

Οι ομοιοπολικές ενώσεις ή οι μοριακές ενώσεις είναι χημικές ενώσεις που αποτελούνται από στοιχεία που συνδέονται με ομοιοπολικούς δεσμούς. Ομοιοπολικοί δεσμοί σχηματίζονται μόνο μεταξύ μη μεταλλικών στοιχείων επειδή αυτά τα στοιχεία έχουν τις ίδιες ή παρόμοιες τιμές ηλεκτραρνητικότητας. Ακολουθούν π

Πώς λειτουργεί η αέρια χρωματογραφία

Πώς λειτουργεί η αέρια χρωματογραφία

Η αέρια χρωματογραφία είναι μια αναλυτική τεχνική διαχωρισμού που χρησιμοποιείται στον διαχωρισμό και την ανάλυση δειγμάτων. Ο διαχωρισμός γίνεται μεταξύ μιας αέριας κινητής φάσης και μιας υγρής στατικής φάσης. Το δείγμα που χρησιμοποιείται στην αέρια χρωματογραφία θα πρέπει να μπορεί να εξατμίζεται