Γιατί το υδρογόνο και το οξυγόνο δεν χρησιμοποιούνται ως πρότυπο για την ατομική μάζα τώρα;
1. Ισότοπα:
* υδρογόνο: Το υδρογόνο έχει δύο κύρια ισότοπα:πρωτόνιο (¹H) και δευτέριο (²h). Η αφθονία αυτών των ισότοπων ποικίλλει στη φύση, καθιστώντας την ατομική μάζα του υδρογόνου ασυνεπής.
* οξυγόνο: Το οξυγόνο έχει τρία κύρια ισότοπα:⁶o, ⁷o, και ⁸o. Αυτή η ισοτοπική παραλλαγή έκανε επίσης την ατομική μάζα του οξυγόνου.
2. Ασυνεπείς τιμές ατομικής μάζας:
* Διαφορετικοί επιστήμονες που εργάζονται με διαφορετικά δείγματα υδρογόνου και οξυγόνου θα αποκτούσαν ελαφρώς διαφορετικές τιμές ατομικής μάζας λόγω των ισοτοπικών παραλλαγών. Αυτό οδήγησε σε σύγχυση και ασυνέπεια στην επιστημονική κοινότητα.
3. Υιοθέτηση άνθρακα-12:
* Το 1961, η επιστημονική κοινότητα υιοθέτησε το Carbon-12 ως πρότυπο για την ατομική μάζα. Το Carbon-12 είναι ένα σταθερό ισότοπο με μια καθορισμένη ατομική μάζα ακριβώς 12 μονάδων ατομικής μάζας (AMU). Αυτή η αλλαγή αφορούσε τα ζητήματα της ισοτοπικής παραλλαγής και παρείχε ένα πιο ακριβές και σταθερό πρότυπο.
Τα πλεονεκτήματα του άνθρακα-12:
* Ισοτοπικά καθαρό: Ο άνθρακας-12 είναι ένα ενιαίο, σταθερό ισότοπο, εξαλείφοντας τις παραλλαγές λόγω ισοτοπικής αφθονίας.
* ακριβής ορισμός: Η ατομική μάζα του ορίζεται ως ακριβώς 12 AMU, παρέχοντας ένα σταθερό σημείο αναφοράς.
* Καθολικά αποδεκτό: Το Carbon-12 είναι πλέον παγκοσμίως αποδεκτό ως πρότυπο για την ατομική μάζα από επιστήμονες παγκοσμίως.
Συνοπτικά, το υδρογόνο και το οξυγόνο αντικαταστάθηκαν ως πρότυπα ατομικής μάζας λόγω των ισοτοπικών παραλλαγών και των ασυνεπειών τους, οδηγώντας στην υιοθέτηση του άνθρακα-12 ως ένα πιο ακριβές και σταθερό πρότυπο.