Ποια μέταλλα εξάγονται από τα μεταλλεύματα τους με θερμική αποσύνθεση;
Εδώ είναι γιατί η θερμική αποσύνθεση δεν είναι μια κύρια μέθοδος για την εξαγωγή μετάλλων:
* Τα μεταλλικά ορυκτά είναι συνήθως σύνθετες ενώσεις. Συχνά υπάρχουν ως οξείδια, σουλφίδια, ανθρακικά άλατα ή άλλες μορφές που απαιτούν πιο σύνθετες χημικές αντιδράσεις για να διασπαστούν.
* Οι υψηλές θερμοκρασίες χρειάζονται συχνά. Η διάσπαση αυτών των σύνθετων ενώσεων απαιτεί πολύ υψηλές θερμοκρασίες, οι οποίες μπορεί να είναι δαπανηρές και ενεργειακές έντασης.
* Άλλες μέθοδοι είναι πιο αποτελεσματικές. Οι μέθοδοι όπως η τήξη, η ηλεκτρόλυση και η υδρομεταλλουργία είναι γενικά πιο αποτελεσματικές και οικονομικά αποδοτικές για την εξαγωγή των περισσότερων μετάλλων.
Παραδείγματα μετάλλων που εξάγονται χρησιμοποιώντας εναλλακτικές μεθόδους:
* Σίδερο: Που εξάγεται από σιδηρομετάλλευμα χρησιμοποιώντας τήξη.
* αλουμίνιο: Που εξάγεται από βωξίτη μεταλλεύματος χρησιμοποιώντας ηλεκτρόλυση.
* Χαλκός: Που εξάγονται από μεταλλεύματα θειούχων χαλκού χρησιμοποιώντας τήξη.
* χρυσό: Συχνά εξάγεται μέσω ενός συνδυασμού τεχνικών, συμπεριλαμβανομένης της έκπλυσης κυανίου και της ηλεκτρόλυσης.
Ενώ η θερμική αποσύνθεση δεν χρησιμοποιείται συνήθως για την εξαγωγή μετάλλων, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις:
* υδράργυρος: Μπορεί να εξαχθεί από το μετάλλευμα του (Cinnabar, HGS) με τη θέρμανση του στον αέρα. Αυτή η διαδικασία μετατρέπει το σουλφίδιο σε μεταλλικό αέριο υδραργύρου και αέριο διοξειδίου του θείου.
* Μερικά ευγενή μέταλλα: Μερικά ευγενή μέταλλα μπορούν να ληφθούν με θέρμανση των οξειδίων ή των ανθρακικών αλάτων, αλλά αυτό είναι λιγότερο συνηθισμένο από άλλες μεθόδους.
Συμπερασματικά, ενώ η θερμική αποσύνθεση είναι μια χρήσιμη χημική τεχνική, δεν είναι μια κύρια μέθοδος για την εξαγωγή των περισσότερων μετάλλων από τα μεταλλεύματα τους λόγω της πολυπλοκότητας των εμπλεκομένων ενώσεων και της διαθεσιμότητας πιο αποτελεσματικών μεθόδων.
