Γιατί μόνο το XE σχηματίζει χημική ένωση μεταξύ αδρανούς gass;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* xenon (xe): Το Xenon ήταν το πρώτο ευγενές αέριο που ανακαλύφθηκε οι ενώσεις του το 1962. Συγκεντρώνει εύκολα ενώσεις με εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικά στοιχεία όπως το φθόριο και το οξυγόνο. Αυτό οφείλεται στο σχετικά μεγάλο ατομικό μέγεθος και την χαμηλότερη ενέργεια ιονισμού σε σύγκριση με άλλα ευγενή αέρια.
* Krypton (KR): Ενώ είναι λιγότερο αντιδραστικό από το Xenon, το Krypton έχει αποδειχθεί ότι σχηματίζει ενώσεις όπως KRF2 (Krypton difluoride).
* RADON (RN): Το Radon, που είναι ραδιενεργό, είναι ακόμα λιγότερο κοινό από το Xenon, αλλά οι ενώσεις του όπως το RNF2 και το RNO2 έχουν παρατηρηθεί.
* Argon (AR): Το Argon έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί πολύ περιορισμένο αριθμό ενώσεων, όπως το HARF.
* ήλιο (He), Neon (NE) και Argon (AR): Αυτά τα ελαφρύτερα ευγενή αέρια γενικά θεωρούνται μη δραστικά και οι ενώσεις τους είναι εξαιρετικά σπάνιες και ασταθείς υπό κανονικές συνθήκες.
Γιατί τα ευγενή αέρια είναι γενικά μη αντιδραστικά;
Τα ευγενή αέρια έχουν ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος ηλεκτρονίων, καθιστώντας τα πολύ σταθερά. Αυτή η σταθερή διαμόρφωση σημαίνει ότι έχουν μικρή τάση να κερδίζουν ή να χάσουν ηλεκτρόνια, η οποία αποτελεί τη βάση της περισσότερης χημικής σύνδεσης.
Γιατί το Xenon είναι πιο αντιδραστικό;
* μεγαλύτερο μέγεθος ατομικού: Το μεγαλύτερο μέγεθος του Xenon σημαίνει ότι τα εξωτερικά ηλεκτρόνια του διατηρούνται λιγότερο σφιχτά από τον πυρήνα, καθιστώντας τους ευκολότερους να αφαιρεθούν ή να μοιραστούν τη χημική σύνδεση.
* χαμηλότερη ενέργεια ιονισμού: Απαιτεί λιγότερη ενέργεια για την απομάκρυνση ενός ηλεκτρονίου από το Xenon σε σύγκριση με άλλα ευγενή αέρια, καθιστώντας πιο πιθανό να συμμετάσχει σε αντιδράσεις.
Συμπερασματικά, ενώ το Xenon είναι το πιο αντιδραστικό ευγενές αέριο και σχηματίζει το πιο ποικίλο φάσμα ενώσεων, άλλα ευγενή αέρια όπως το Krypton και το Radon μπορούν επίσης να σχηματίσουν ενώσεις υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Η αυξανόμενη αντιδραστικότητα που παρατηρείται καθώς μετακινείτε την ομάδα ευγενών αερίου οφείλεται στο αυξανόμενο ατομικό μέγεθος και μείωση της ενέργειας ιονισμού.