Ποια ένωση είναι πιο αντιδραστική;
* Η συγκεκριμένη αντίδραση: Διαφορετικές ενώσεις αντιδρούν διαφορετικά ανάλογα με τα άλλα αντιδραστήρια και τις συνθήκες. Για παράδειγμα, μια ένωση μπορεί να είναι πολύ αντιδραστική με το νερό, αλλά δεν αντιδρά με οξυγόνο.
* Οι συνθήκες αντίδρασης: Η θερμοκρασία, η πίεση και η παρουσία καταλυτών μπορούν να μεταβάλουν δραστικά την αντιδραστικότητα.
* Ο ορισμός του "αντιδραστικού": Εννοούμε την αντιδραστικότητα προς ένα συγκεκριμένο αντιδραστήριο, προς ένα ευρύ φάσμα αντιδραστηρίων ή προς έναν συγκεκριμένο τύπο αντίδρασης;
Εδώ είναι μερικές γενικές τάσεις που μπορούν να βοηθήσουν στην κατανόηση της αντιδραστικότητας:
* Υψηλά ηλεκτροαρνητικά άτομα: Οι ενώσεις με εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικά άτομα (όπως το οξυγόνο, το φθόριο και το χλώριο) τείνουν να είναι πιο αντιδραστικές λόγω της ισχυρής τους έλξης για τα ηλεκτρόνια.
* αστάθεια: Οι ενώσεις με ασταθείς λειτουργικές ομάδες (όπως οι καρβοσκώσεις, οι καρβανοί ή τα συστήματα δακτυλίων) είναι συχνά εξαιρετικά αντιδραστικές.
* Λειτουργικές ομάδες: Ειδικές λειτουργικές ομάδες μπορούν να κάνουν μια ένωση περισσότερο ή λιγότερο αντιδραστική ανάλογα με την αντίδραση. Για παράδειγμα, οι αλδεΰδες και οι κετόνες είναι γενικά πιο αντιδραστικές από τα αλκάνια.
Μερικά παραδείγματα εξαιρετικά δραστικών ενώσεων:
* Αλκαλικά μέταλλα: Το νάτριο, το κάλιο, το λίθιο κ.λπ. είναι πολύ αντιδραστικά με νερό, οξυγόνο και πολλές άλλες ουσίες.
* Αντιδραστήρια Grignard: Οι ενώσεις οργανομαγνησίας που είναι εξαιρετικά αντιδραστικές με το νερό και πολλές άλλες ηλεκτροφιλικές ομάδες.
* diazomethane: Μια εξαιρετικά εκρηκτική ένωση που είναι πολύ αντιδραστική προς πολλές λειτουργικές ομάδες.
Για να προσδιορίσετε την πιο αντιδραστική ένωση σε μια δεδομένη κατάσταση, πρέπει να εξετάσετε τις συγκεκριμένες συνθήκες αντίδρασης και τη φύση των εμπλεκόμενων αντιδραστηρίων.
