Πότε χρησιμοποιείται το επίθημα -IC στη χημεία;
1. Ονομασία οξέων:
* -ic οξύ Χρησιμοποιείται για να υποδείξει την κατάσταση υψηλότερη οξείδωση ενός μη μετάλλου σε ένα οξυόμο. Για παράδειγμα:
* Θειικό οξύ (H₂so₄) - Το θείο βρίσκεται στην κατάσταση οξείδωσης +6.
* Νιτρικό οξύ (HNO₃) - Το άζωτο βρίσκεται στην κατάσταση οξείδωσης +5.
2. Ονομασία ανιόντων:
* -ate Το τέλος σε ανιόντα συχνά αντιστοιχεί σε ένα "-ic" που τελειώνει στο αντίστοιχο οξύ. Για παράδειγμα:
* Το θειικό άλας (SO₄2⁻) είναι το ανιόν θειικού οξέος.
* Τα νιτρικά (ΝΟ) είναι το ανιόν του νιτρικού οξέος.
3. Ονομασία ενώσεων:
* -ic Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υποδείξει την κατάσταση υψηλότερη οξείδωση ενός μετάλλου σε μια ένωση. Αυτό είναι πιο συνηθισμένο στα παλαιότερα συστήματα ονομασίας και λιγότερο συχνή στη σύγχρονη ονοματολογία IUPAC. Για παράδειγμα:
* Χλωριούχο σίδηρο (FECL₃) - Ο σίδηρος βρίσκεται στην κατάσταση οξείδωσης +3.
* Οξείδιο του χαλκού (CUO) - Ο χαλκός είναι στην κατάσταση οξείδωσης +2.
4. Ονομασία λειτουργικών ομάδων:
* -ic Μπορεί να είναι μέρος του ονόματος για συγκεκριμένες λειτουργικές ομάδες, όπως τα καρβοξυλικά οξέα. Αυτές είναι οργανικές ενώσεις που περιέχουν την ομάδα -COOH.
5. Άλλες χρήσεις:
* -ic Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε ορισμένους συγκεκριμένους χημικούς όρους όπως "Stoichiometric", "ιοντικό" ή "βιολογικό".
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η χρήση του "-ic" στη χημεία μπορεί να είναι κάπως διφορούμενη και μπορεί να ποικίλει ανάλογα με το συγκεκριμένο πλαίσιο. Πάντα να αναφέρεται στις σχετικές οδηγίες ονοματολογίας IUPAC για τις πιο ακριβείς και συνεπείς πρακτικές ονομασίας.
