Τα μέταλλα είναι πολύ πιθανό να σχηματίσουν ιοντικούς δεσμούς με μη μέταλλα;
* Διαφορά Ηλεκτροθετότητας: Τα μέταλλα έχουν γενικά χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα (την ικανότητα προσέλκυσης ηλεκτρονίων), ενώ τα μη μέταλλα έχουν υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Αυτή η σημαντική διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα αποτελεί βασικό παράγοντα στη διαμόρφωση ιοντικών δεσμών.
* Μεταφορά ηλεκτρονίων: Τα μέταλλα τείνουν να χάνουν τα ηλεκτρόνια εύκολα, καθιστώντας θετικά φορτισμένα κατιόντα. Τα μη μέταλλα κερδίζουν εύκολα ηλεκτρόνια, καθιστώντας αρνητικά φορτισμένα ανιόντα. Αυτή η μεταφορά ηλεκτρονίων δημιουργεί την ηλεκτροστατική έλξη που ορίζει έναν ιοντικό δεσμό.
Παράδειγμα:
Το νάτριο (Na) είναι ένα μέταλλο και το χλώριο (CL) είναι μη μέταλλο. Όταν αντιδρούν, το νάτριο χάνει ένα ηλεκτρόνιο για να γίνει ένα ιόν Na⁺, και τα κέρδη χλωρίου που το ηλεκτρόνιο θα γίνει ένα ιόν CL⁻. Τα αντίθετα φορτία προσελκύουν έντονα, σχηματίζοντας το χλωριούχο νάτριο ιοντικής ένωσης (NaCl), γνωστό και ως επιτραπέζιο αλάτι.
Σημαντική σημείωση: Ενώ οι ιοντικοί δεσμοί είναι πολύ συνηθισμένοι μεταξύ των μετάλλων και των μη μεταλλικών, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, ορισμένα μέταλλα μπορούν να σχηματίσουν ομοιοπολικούς δεσμούς με μη μέταλλα όταν η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας είναι μικρότερη.
