Γιατί τα μέταλλα παίρνουν πιο αντιδραστικά την πιο κάτω ομάδα που είναι;
1. Atomic Radius:
* Καθώς μετακινείτε μια ομάδα, ο αριθμός των κελύφη ηλεκτρονίων αυξάνεται. Αυτό οδηγεί σε μια μεγαλύτερη ατομική ακτίνα, που σημαίνει ότι τα εξωτερικά ηλεκτρόνια είναι πιο μακριά από τον πυρήνα.
* Αυτή η αυξημένη απόσταση αποδυναμώνει την ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ του πυρήνα και των ηλεκτρόνων σθένους, καθιστώντας τα ευκολότερα να χάσουν και να συμμετάσχουν σε χημικές αντιδράσεις.
2. Εφέ θωράκισης:
* Με κάθε πρόσθετο κέλυφος ηλεκτρονίων, τα εσωτερικά ηλεκτρόνια προστατεύουν τα ηλεκτρόνια του εξωτερικού σθένους από το θετικό φορτίο του πυρήνα.
* Αυτό το αποτέλεσμα θωράκισης μειώνει περαιτέρω την έλξη μεταξύ του πυρήνα και των ηλεκτρόνων σθένους, καθιστώντας τα πιο εύκολα διαθέσιμα για συγκόλληση.
3. Ενέργεια ιονισμού:
* Η ενέργεια ιονισμού είναι η ενέργεια που απαιτείται για την απομάκρυνση ενός ηλεκτρονίου από ένα άτομο.
* Καθώς μετακινείτε μια ομάδα, η ενέργεια ιονισμού μειώνεται. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα ηλεκτρόνια σθένους διατηρούνται λιγότερο λόγω της αυξημένης ατομικής ακτίνας και της θωράκισης.
* Η χαμηλότερη ενέργεια ιονισμού σημαίνει ότι είναι ευκολότερο να αφαιρέσετε ένα ηλεκτρόνιο, καθιστώντας το μέταλλο πιο αντιδραστικό.
4. Ηλεκτροαρνητικότητα:
* Electronegativity is the ability of an atom to attract electrons in a bond.
* Τα μέταλλα έχουν γενικά χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Καθώς μετακινείτε μια ομάδα, η ηλεκτροαρνητικότητα μειώνεται περαιτέρω, καθιστώντας τα μέταλλα πιο πιθανό να χάσουν ηλεκτρόνια και να σχηματίσουν θετικά ιόντα.
Συνοπτικά:
Ο συνδυασμός μεγαλύτερης ατομικής ακτίνας, αυξημένη θωράκιση, χαμηλότερη ενέργεια ιονισμού και χαμηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα κάτω από μια ομάδα οδηγεί σε μέταλλα να γίνουν πιο δραστικά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα ηλεκτρόνια σθένους είναι περαιτέρω από τον πυρήνα, λιγότερο σφιχτά και απομακρύνονται πιο εύκολα, οδηγώντας σε μεγαλύτερη συμμετοχή σε χημικές αντιδράσεις.
